King Charles Spaniel — wszystko, co musisz wiedzieć o rasie

Jeśli szukałeś w internecie „king charles spaniel” i trafiałeś głównie na zdjęcia cavaliera, to nie przypadek — te dwie rasy mylone są notorycznie, mimo że wyraźnie się od siebie różnią. King charles spaniel to rasa niewielkiego psa do towarzystwa z Wielkiej Brytanii, nazywana też English Toy Spaniel, rozpoznawalna po kopulastej czaszce i bardzo krótkiej, płaskiej kufie — bliżej mu do mopsa czy pekińczyka niż do popularniejszego kuzyna. W tej karcie wyjaśniamy, czym różni się od cavaliera, jaki ma charakter, jak go pielęgnować, czym karmić i jakich predyspozycji zdrowotnych pilnować. W sklepie Piesław kompletujemy akcesoria marki RAGI oraz karmy marki Syta Micha.

King Charles Spaniel — dane rasy w pigułce

Cecha	King Charles Spaniel
Waga	ok. 3,6–6,3 kg
Wzrost w kłębie	ok. 23–28 cm w kłębie
Długość życia	ok. 10–12 lat
Grupa FCI	grupa 9 — psy ozdobne i do towarzystwa (sekcja 7 — spaniele angielskie, wzorzec nr 128)
Kraj pochodzenia	Wielka Brytania — king charles spaniel należy do grupy 9 FCI (psy ozdobne i do towarzystwa)
Typ sierści	długa, jedwabista i prosta; dopuszczalna lekka falistość, nigdy kędzierzawa; obfite pióra na uszach, łapach i ogonie
Umaszczenie	cztery umaszczenia: King Charles (czarne podpalane), Prince Charles (trójbarwne), Blenheim (kasztanowo-rude łaty na bieli), Ruby (jednolicie rude)
Poziom energii	niski do umiarkowanego
Dla kogo	osoby szukające spokojnego psa do towarzystwa, gotowe na codzienne szczotkowanie; rodziny ze starszymi dziećmi i seniorzy; blok, nie dla biegaczy ani nieobecnych większość dnia

Usposobienie i charakter king charles spaniela

Osobowość

Usposobienie king charles spaniela to jedna z jego największych zalet. Wzorzec rasy opisuje go jako łagodnego, czułego i dyskretnie inteligentnego, a jednocześnie wybiórczego w relacjach — chętnie spędza czas u boku opiekuna, ale niekoniecznie entuzjastycznie rzuca się na każdego nieznajomego. Podstawowe szkolenie zwykle nie sprawia trudności, choć rasa bywa mniej zmotywowana niż psy pracujące — liczy się cierpliwość, nie tempo. Taki pies ceni stałą rutynę dnia i szybko się do niej przywiązuje.

Ten mały pies preferuje spokojne otoczenie — źle znosi hałas, chaos i szarpanie, lepiej sprawdza się w domach bez krzyku i zamieszania. Silne przywiązanie do opiekuna ma też swoją cenę: king charles spaniel słabo znosi długą samotność i bywa podatny na stres separacyjny. Warto zapewnić mu towarzystwo pod nieobecność.

Szczekliwość

Głosu ten pies używa oszczędnie — to nie jest czworonóg, który szczeka na każdy dźwięk zza okna. Może zaszczekać na dzwonek do drzwi, nagły hałas albo pojawienie się kogoś obcego, ale nie jest typem czujnego stróża ani psa reagującego na każdy bodziec. Nadmierne szczekanie to zwykle sygnał nudy lub zbyt długiej samotności, nie cecha wrodzona — dobrze prowadzony pies szczeka rzadko i bez wyraźnego powodu prawie nigdy.

Podejście do dzieci

Ten pies dobrze sprawdza się jako pies rodzinny, choć z jednym zastrzeżeniem: słabo znosi szarpanie i niedelikatne obchodzenie się z nim. Lepiej sprawdza się więc w rodzinach z dziećmi starszymi, które już wiedzą, jak obchodzić się z małym psem, niż przy bardzo małych dzieciach. Przy odpowiednim nadzorze bywa czułym towarzyszem zabaw, dobrze czuje się też u seniorów.

Podejście do innych psów i zwierząt

Wobec innych psów ten pies jest zwykle przyjazny i niekonfliktowy, pod warunkiem podstawowej socjalizacji od szczenięcia. Z kotami i innymi domowymi zwierzętami, z którymi dorasta od małego, zwykle dogaduje się dobrze — jako pies wyhodowany wyłącznie do towarzystwa, nie ma silnego instynktu łownego czy pasterskiego. Nowe zwierzę w domu najlepiej wprowadzać stopniowo, dając obu stronom czas na oswojenie się z obecnością drugiego — taki pies zwykle szybko akceptuje nowego domownika.

Stosunek do obcych

Wobec obcych ten pies bywa nieco bardziej powściągliwy i zdystansowany niż przyjacielski wobec wszystkich cavalier, choć agresja nie leży w naturze ani king charles spaniela, ani cavalier king charles spaniela. Typowa reakcja na nieznajomego to obserwacja z dystansu i szukanie oparcia przy opiekunie, nie entuzjastyczne przywitanie od progu. Wczesna, spokojna socjalizacja z różnymi ludźmi pomaga wyrównać tę naturalną ostrożność i zapobiega przeradzaniu się jej w lękliwość, dzięki czemu pies wyrasta na pewnego siebie towarzysza.

Charakter i szkolenie w praktyce

Praca z king charles spanielem opiera się na jednej zasadzie: to pies, który chce współpracować, ale nie znosi presji. Metody siłowe czy podniesiony głos szybko wytrącają go z równowagi i budują niechęć zamiast posłuszeństwa — lepiej działają krótkie, pozytywne sesje z nagrodą, kończone zanim pies się znudzi. Rasa uczy się chętnie, ale wolniej niż psy typowo pracujące, więc warto uzbroić się w cierpliwość.

Trzy obszary wymagają uwagi od pierwszych tygodni. Pierwszy to socjalizacja z ludźmi i psami — im więcej spokojnych kontaktów w pierwszych miesiącach, tym pewniej pies będzie się czuł jako dorosły. Drugi to nauka samodzielności: warto od szczenięcia uczyć go krótkich, stopniowo wydłużanych okresów bez opiekuna. Trzeci to delikatna obsługa fizyczna — przyzwyczajanie do dotykania łap, uszu i pyska ułatwia później pielęgnację i wizyty u weterynarza.

Dla kogo TAK: dla osób szukających spokojnego psa do towarzystwa, gotowych na regularną pielęgnację; dla rodzin z dziećmi starszymi, seniorów i mieszkających w bloku. Dla kogo NIE: dla osób szukających psa do biegania czy spędzających większość dnia poza domem. Przy poważniejszych trudnościach warto skonsultować się z behawiorystą.

Historia king charles spaniela — i skąd wzięła się pomyłka z cavalierem

Historia rasy king charles spaniel sięga zamierzchłych czasów — większość opracowań wskazuje na Azję jako miejsce pochodzenia małych spanieli dworskich, które do Anglii mogły trafić już w XIII wieku. Na dobre zadomowiły się w czasach Stuartów. Król Karol II uwielbiał te pieski i trzymał je przy sobie niemal bez przerwy — pamiętnikarz Samuel Pepys odnotował, że władca bawił się z psami nawet podczas narad państwowych. To jego imię noszą dziś obie rasy — king charles spaniel i cavalier king charles spaniel. Kolejni arystokraci hodowali potem psy we własnych umaszczeniach: brat króla, Jakub II, faworyzował odmianę czarno-podpalaną, a książę Marlborough hodował w Blenheim Palace linię kasztanowo-białą.

Kluczowy dla dzisiejszego wyglądu rasy okazał się XVIII i XIX wiek: hodowcy krzyżowali toy spaniele z mniejszymi rasami orientalnymi, głównie mopsem i pekińczykiem. To stamtąd ten pies odziedziczył kopulastą czaszkę i bardzo krótką kufę — dziś jego najbardziej rozpoznawalną cechę. W 1903 roku angielski Kennel Club formalnie połączył cztery dotąd osobne odmiany (King Charles, Prince Charles, Blenheim, Ruby) w jedną rasę, a ten „nowszy”, płaskopyski typ stał się obowiązującym wzorcem.

Historia komplikuje się w 1926 roku, gdy Amerykanin Roswell Eldridge ufundował na wystawie Crufts nagrodę dla psów w „dawnym typie” — z dłuższą kufą i płaską czaszką, takich jak na portretach z czasów Karola II. Kolejne edycje konkursu przyciągały coraz więcej wystawców, a w 1945 roku Kennel Club uznał odtworzony typ za osobną rasę — cavalier king charles spaniel. Od tego momentu obie rasy rozwijają się niezależnie: king charles spaniel pozostał przy krótkiej, płaskiej kufie z XIX wieku, a cavalier wrócił do dłuższego pyska sprzed epoki krzyżówek z mopsem. Dziś to właśnie cavalier jest zdecydowanie popularniejszy w Polsce, co tłumaczy, dlaczego wyszukiwarki tak często kierują pytania o king charles spaniela w jego stronę.

Ile żyje king charles spaniel?

King charles spaniel żyje zwykle 10–12 lat, choć przy dobrej opiece i sporej dawce szczęścia genetycznego zdarzają się psy dożywające nawet 14 lat. To wynik porównywalny z innymi rasami małych psów do towarzystwa, nieco obciążony rasowymi predyspozycjami do chorób serca i innych schorzeń, o których piszemy w dalszej części karty.

Na długość życia konkretnego psa wpływa nie tylko genetyka, ale też codzienna opieka: utrzymanie prawidłowej wagi, zbilansowana dieta, umiarkowana, dopasowana do możliwości oddechowych aktywność oraz regularne kontrole u weterynarza — u tej rasy warto pilnować zwłaszcza serca i oczu. Pies pochodzący od rodziców przebadanych pod kątem typowych dla rasy schorzeń statystycznie ma większe szanse na długie, zdrowe życie.

Wygląd i odmiany king charles spaniela

Wygląd rasy king charles spaniel to jej najbardziej rozpoznawalna cecha i główny wyróżnik na tle innych spanieli. King charles spaniel to pies zwarcie zbudowany, krępy i elegancki zarazem — mimo niewielkich rozmiarów sprawia wrażenie solidnego, dobrze umięśnionego psa. Najbardziej charakterystyczna jest głowa: duża w stosunku do sylwetki, z mocno kopulastą czaszką, dużymi, ciemnymi oczami osadzonymi nisko i szeroko oraz bardzo krótką, płaską, wyraźnie zadartą kufą z czarnym nosem. Uszy są długo i nisko osadzone, bogato owłosione — każde ucho opada blisko główki.

Sierść jest długa, jedwabista i prosta, z dopuszczalną lekką falistością (nigdy kędzierzawa), z bogatym, jedwabistym upierzeniem na uszach, piersi, tylnych łapach i ogonie — cała sierść lśni w słońcu. U szczeniąt pióra są jeszcze skromne — pełnię „szaty” pies osiąga zwykle w wieku 2–3 lat.

Wzorzec rasy przewiduje cztery umaszczenia, z których dwa noszą własne, historyczne nazwy związane z rodziną Stuartów:

• King Charles — czarno-podpalane: lśniący czarny płaszcz z mahoniowo-rudymi znaczeniami nad oczami, na pyszczku, uszach, piersi i łapach.
• Prince Charles — trójbarwne: perłowobiałe tło z czarnymi łatami i rudymi (podpalanymi) znaczeniami nad oczami i na policzkach.
• Blenheim — kasztanowo-rude łaty na perłowobiałym tle, najczęściej spotykane umaszczenie rasy, u części psów z charakterystycznym rombem na czole.
• Ruby — jednolicie rudy, bez żadnych białych znaczeń.

Co ciekawe, te same cztery umaszczenia występują też u cavalier king charles spaniela — kolejny element ułatwiający pomyłkę, jeśli nie patrzy się na kształt kufy, czaszki i osadzenie oczu: u king charles spaniela nisko i szeroko, u cavaliera raczej wysoko osadzone. Poniższa tabela zestawia różnice fizyczne rasy cavalier king charles spaniel i king charles spaniela.

Pielęgnacja king charles spaniela

Sierść tego psa wygląda efektownie, ale przy regularnej pielęgnacji nie jest trudna w utrzymaniu. Z racji bogatych piór na uszach, łapach, piersi i ogonie najlepiej szczotkować psa codziennie albo co drugi dzień — to właśnie tam najszybciej powstają kołtuny. Reszta sierści wymaga mniej uwagi, ale warto przejechać po niej szczotką przy każdym czesaniu.

Głównej szaty nie strzyże się na krótko — golenie zaburzyłoby strukturę odrastających, jedwabistych włosów i pozbawiłoby sierść charakterystycznego połysku. Przydaje się za to delikatne przycinanie włosków między poduszkami łap oraz w okolicach uszu. Do tak precyzyjnej pracy dobrze sprawdza się cicha maszynka do strzyżenia — niski poziom hałasu ma znaczenie u psów wrażliwych na głośne dźwięki, a taki charakter często ma king charles spaniel, zwłaszcza blisko tego miejsca, gdzie zaczyna się ucho.

Osobnej uwagi wymagają uszy i oczy. Nisko osadzone, owłosione ucho słabo się wentyluje, więc warto zaglądać do wnętrza co tydzień — nieprzyjemny zapach to sygnał do wizyty u weterynarza. Duże, wypukłe oczy są bardziej narażone na podrażnienia — warto delikatnie przecierać ich okolice zwilżonym gazikiem.

Żywienie king charles spaniela

Jak wiele małych psów do towarzystwa, ten pies potrafi jeść z większym entuzjazmem, niż wskazywałaby jego niewielka sylwetka, i ma pewną skłonność do nadwagi — a nadwaga szybko daje się we znaki stawom i sercu, czyli obszarom, na które rasa i tak ma pewne predyspozycje. Podstawą jest odmierzanie porcji zgodnie z tabelą żywieniową na opakowaniu oraz uczciwe wliczanie smaczków do dziennego bilansu kalorii — niewielki pies łatwo przekracza dzienne zapotrzebowanie kaloryczne.

Karma powinna być dopasowana do psów małych ras — mniejsze kęsy łatwiej rozgryźć krótką, zadartą kufą. Pełen wybór karm i przysmaków, w tym mokre i treningowe naszej marki Syta Micha, znajdziesz w kategorii karma i przysmaki dla psa. Krótka kufa i stłoczone zęby sprzyjają też szybszemu odkładaniu kamienia nazębnego, dlatego warto włączyć do diety przysmaki, przy których pies dłużej gryzie.

Aktywność i zabawa z king charles spanielem

Pod względem ruchu ten pies jest wyjątkowo wygodnym towarzyszem — energii ma niewiele więcej niż potrzeba na dwa spokojne spacery dziennie i chwilę zabawy, łącznie około godziny ruchu na dobę. To zdecydowanie nie jest pies do biegania czy długich wypraw, a krótka kufa dodatkowo ogranicza jego wydolność oddechową przy większym wysiłku.

Latem warto pilnować pory spacerów — lepiej wychodzić wcześnie rano i późnym wieczorem, a w środku dnia zostać z psem w chłodnym miejscu. Budowa brachycefaliczna sprawia, że ten pies gorzej radzi sobie z odprowadzaniem nadmiaru ciepła niż psy o dłuższych pyskach.

Głowa potrzebuje zajęcia tak samo jak łapy, a nawet bardziej — to bezpieczna forma aktywności, która nie obciąża układu oddechowego. Zabawy węchowe i maty edukacyjne świetnie sprawdzają się jako alternatywa dla spaceru w gorące dni. Ten pies raczej nie sprawdzi się w wymagających sportach typu agility — krótka kufa i ograniczona wydolność oddechowa nie sprzyjają dynamicznemu wysiłkowi.

Transport i podróże z king charles spanielem

Niewielka waga tego psa sprawia, że każdy pies tej rasy jest wdzięcznym pasażerem — swobodnie mieści się w foteliku-transporterku na tylnym siedzeniu, gdzie jedzie wyżej, widzi opiekuna i jest bezpiecznie zapięty. Rozmiar S w sam raz odpowiada proporcjom tej rasy.

Pamiętaj o bezpieczeństwie na trasie: pies powinien być zapięty pasem lub szelkami przez cały czas podróży. Latem szczególną uwagę zwróć na temperaturę w aucie — rozgrzana kabina to jedno z najgorszych miejsc dla psa o krótkiej kufie, bo utrudnione oddychanie może doprowadzić do przegrzania w kilkanaście minut. Nigdy nie zostawiaj tego psa samego w zaparkowanym aucie w ciepły dzień.

Dom: legowisko, miski i akcesoria dla king charles spaniela

King charles spaniel to pies stworzony do mieszkania, także tego w bloku — nie potrzebuje ogrodu ani dużej przestrzeni, za to ceni sobie wygodny kącik blisko domowników. Dobrze sprawdzi się legowisko w rozmiarze małym (ok. 60 cm), z miękkim, podwyższonym brzegiem.

Przy miskach warto pamiętać o rozmiarze dopasowanym do niewielkiej sylwetki psa oraz stabilności, żeby lekka miska nie przesuwała się po podłodze, gdy pies je pochyloną głową. Ceramiczna miska nie ślizga się tak łatwo jak plastikowa i łatwo utrzymać ją w czystości.

Zdrowie king charles spaniela — predyspozycje i badania

Predyspozycje rasowe

Psy rasy king charles spaniel, podobnie jak inne rasy o krótkiej kufie i kopulastej czaszce, mają kilka charakterystycznych predyspozycji zdrowotnych. Nie wszyscy przedstawiciele tej rasy odziedziczą którekolwiek z tych schorzeń, a psy z odpowiedzialnej hodowli mają zwykle mniejsze ryzyko. Poniższa lista to mapa obszarów do rozmowy z hodowcą i weterynarzem, a nie diagnoza.

Choroby opisywane u rasy

Poniższe schorzenia pojawiają się w materiałach organizacji zdrowotnych i publikacjach weterynaryjnych poświęconych toy spanielom. Nie jest to lista chorób Twojego psa — traktuj ją jako punkt wyjścia do rozmowy z hodowcą i weterynarzem:

• Zespół brachycefaliczny — krótka, płaska kufa i skrócone drogi oddechowe utrudniają swobodne oddychanie, zwłaszcza przy wysiłku, upale czy emocjach, i objawiają się głośniejszym sapaniem czy chrapaniem. To także obniża tolerancję psa na wysoką temperaturę.
• Choroba zastawki mitralnej — u blisko spokrewnionego cavaliera to jedna z najlepiej udokumentowanych predyspozycji rasowych, ujawniająca się najczęściej u starszych psów; jedno z badań wykazało zmiany zastawkowe u wszystkich zbadanych cavalierów powyżej ósmego roku życia. Dla tego psa zalecana jest ta sama czujność kardiologiczna.
• Luksacja rzepki — jak u wielu małych ras, staw kolanowy bywa predysponowany do przemieszczania się rzepki, co objawia się okresowym „podskakiwaniem” na tylnej łapie podczas biegu.
• Choroby oczu (zaćma, postępujący zanik siatkówki, zespół suchego oka) — duże, wypukłe oczy są bardziej narażone na podrażnienia i łzawienie niż u ras o głębiej osadzonych gałkach ocznych.
• Zapalenia uszu — długie, owłosione ucho słabo się wentyluje, co sprzyja stanom zapalnym bez regularnego czyszczenia; sprawdzaj każde ucho osobno.
• Jamistość rdzenia kręgowego (syringomyelia) — u ras o niewielkiej, kopulastej czaszce blisko spokrewnionych z king charles spanielem opisywana jest wysoka częstość tej przypadłości, wiązanej z malformacją Chiariego. Nawykowe drapanie karku bez przyczyny skórnej warto zgłosić weterynarzowi.

Badania: hodowlane i profilaktyczne

Co badają odpowiedzialne hodowle. Znaczenie ma badanie kardiologiczne rodziców, badanie okulistyczne przez specjalistę oraz ocena stawów kolanowych. Organizacje hodowców w Wielkiej Brytanii, jak King Charles Spaniel Club, prowadzą ankiety zdrowotne wśród właścicieli.

O co pytać hodowcę. Poproś o wgląd w wyniki badań obojga rodziców — konkretne dokumenty: opis badania kardiologicznego i okulistycznego z datą, informację o ocenie stawów kolanowych. Zapytaj też, czy w linii zdarzały się problemy z oddychaniem przy wysiłku.

Profilaktyka u dorosłego psa. Podstawą jest coroczna wizyta kontrolna z osłuchaniem serca, utrzymanie szczupłej sylwetki oraz obserwacja psa pod kątem głośniejszego niż zwykle oddechu czy zmian w widzeniu. Każdy z tych sygnałów to powód do wizyty u weterynarza, a nie do domowej obserwacji.

Więcej o rozpoznawaniu i pierwszej pomocy przy przegrzaniu przeczytasz w poradnikach udar cieplny u psa — objawy i pierwsza pomoc oraz jak schłodzić psa w upały — warto je znać, mając w domu rasę brachycefaliczną.

Cena i skąd wziąć szczeniaka king charles spaniela

Krajowa hodowla king charles spanieli jest nieliczna — to rasa zdecydowanie rzadsza w Polsce niż rasa cavalier king charles spaniel, popularniejszy kuzyn (cavaliery widuje się częściej), więc na szczeniaki tej rasy czasem trzeba poczekać albo poszukać ich za granicą. Dobry hodowca pokaże rodowód i wyniki badań rodziców — czy hoduje king charles spaniele, czy cavaliery. To dobra wiadomość dla kogoś, kto ceni oryginalność, ale wymaga więcej cierpliwości — wart czekania pies rzadkiej rasy to nie to samo, co pierwszy dostępny szczeniak.

Cena zależy od kilku czynników naraz: posiadania pełnego rodowodu FCI/ZKwP, wyników badań kardiologicznych i okulistycznych rodziców, renomy i linii hodowlanej, a także regionu i sezonowej dostępności miotów — im rzadsza rasa w danym momencie, tym mniejszy wybór i dłuższe oczekiwanie. King charles spaniel, jako rasa rzadsza niż popularniejszy kuzyn cavalier i częściej sprowadzana z zagranicy, zwykle wiąże się z wyższym budżetem i koniecznością szukania miotu poza granicami kraju. Z racji rzadkości rasy szczególnie ważna jest czujność: pod nazwą „king charles spaniel” w ogłoszeniach czasem kryje się w rzeczywistości cavalier lub mieszaniec o zbliżonym wyglądzie. Zanim zapłacisz zaliczkę, poproś o rodowód FCI i porównaj wygląd szczenięcia z wzorcem, zwracając uwagę na kształt kufy i czaszki opisany w tabeli w sekcji o wyglądzie.

Alternatywą jest adopcja — choć zdarza się rzadziej niż w przypadku cavalier king charles spaniela, dorosły pies tej rasy czasem trafia do fundacji zajmujących się rasowymi psami, gdy ich pierwsi opiekunowie nie są już w stanie się nimi zaopiekować.

Wady i zalety rasy

Zalety	Wady
Łagodny, spokojny charakter — idealny dla mieszkania, bloku i osób ceniących spokój	Słabo znosi samotność, podatny na stres separacyjny
Niskie zapotrzebowanie na ruch — wystarczą dwa spokojne spacery dziennie	Krótka kufa ogranicza wydolność wysiłkową i tolerancję na upały
Rzadko szczeka bez powodu, nie jest uciążliwym „gadułą”	Rasa rzadka w Polsce — trudniej o miot z krajowej, zarejestrowanej hodowli
Efektowna, jedwabista sierść bez konieczności strzyżenia	Codzienne szczotkowanie piór na uszach, łapach i ogonie, inaczej łatwo o kołtuny
Dobry towarzysz seniorów i rodzin z dziećmi starszymi	Wrażliwy na szarpanie — mniej odpowiedni dla bardzo małych dzieci
Cztery efektowne, dobrze odróżnialne umaszczenia	Predyspozycje do chorób serca, oczu i uszu — konieczne regularne kontrole

Ciekawostki o rasie

• Towarzyszyła Marii Stuart nawet na szafot. Według niepotwierdzonych, choć często przytaczanych relacji, mały spaniel dworski miał towarzyszyć Marii, królowej Szkotów, aż do jej egzekucji w 1587 roku.
• Król, który nie rozstawał się z psami. Karol II podobno wydał edykt, że jego spanielom nie można odmówić wstępu do żadnego miejsca publicznego w Wielkiej Brytanii — stąd rasa nosi dziś jego imię.
• Cztery umaszczenia, cztery osobne rasy — przez 258 lat. Do 1903 roku King Charles, Prince Charles, Blenheim i Ruby traktowane były jako cztery odrębne odmiany. Dopiero brytyjski Kennel Club połączył je w jedną rasę.
• Zawdzięcza wygląd mopsowi i pekińczykowi. Charakterystyczna, płaska kufa to efekt krzyżówek z orientalnymi rasami toy, prowadzonych w Anglii w XVIII i XIX wieku.
• Model dla mistrzów pędzla. Toy spaniele w typie king charles spaniela pozowały do obrazów m.in. Anthony’ego van Dycka i Tycjana.
• Numer 128 w klasyfikacji FCI. King charles spaniel figuruje we wzorcu FCI nr 128, w Grupie 9, sekcji 7, jako rasa pochodząca z Wielkiej Brytanii.

Treści w tej karcie mają charakter informacyjny i edukacyjny oraz nie zastępują konsultacji weterynaryjnej ani kynologicznej. Opisane predyspozycje rasowe nie stanowią diagnozy ani prognozy dla konkretnego psa. W kwestiach zdrowia, diety i zakupu szczenięcia zawsze konsultuj się z lekarzem weterynarii oraz sprawdzonym hodowcą.