Boston terrier — wszystko, co musisz wiedzieć o rasie

Wybór odpowiedniej rasy psa dopasowanej do stylu życia to jedna z ważniejszych decyzji przed sprowadzeniem szczeniaka do domu. Jeśli szukasz małego psa do mieszkania, który jest wesoły, towarzyski i nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji, boston terrier to jedna z pierwszych ras, jakie warto rozważyć. Ten niewielki amerykański pies o eleganckim wyglądzie łączy elegancki wygląd z żywym usposobieniem i silnym przywiązaniem do opiekuna. Poniższy opis rasy boston terrier to pies opisany od podstaw: historia, wzorzec rasy, charakter, wygląd rasy, pielęgnacja rasy, żywienie rasy i zdrowie rasy — a także podpowiedzi, jakich akcesoriów szukać w sklepie Piesław, żeby dobrze przygotować się na życie z psem rasy boston terrier.

Boston terrier — dane rasy w pigułce

Cecha	Boston terrier
Waga	6–11 kg
Wzrost w kłębie	ok. 38–43 cm
Długość życia	11–13 lat
Grupa FCI	Grupa 9 — Psy do towarzystwa, Sekcja 11 — Małe Molosy
Kraj pochodzenia	Stany Zjednoczone (Boston, Massachusetts)
Typ sierści	krótka, gładka, lśniąca
Umaszczenie	czarno-białe, pręgowane (brindle) z białym, focze z białym; niebieskie, liliowe i jednolicie brązowe nieuznawane przez FCI
Poziom energii	średni — umiarkowany, w krótkich zrywach
Dla kogo	początkujący opiekunowie, osoby i rodziny; dobry z dziećmi; mieszkanie z codziennymi spacerami bez forsownych wypraw, nie dla zostawiających psa na kilkanaście godzin

Boston terrier — usposobienie i charakter

Sekcja boston terrier – charakter i temperament obejmuje pięć obszarów: osobowość, szczekliwość, podejście do dzieci, podejście do innych zwierząt i stosunek do obcych.

Osobowość

Boston terrier to pies rodzinny w każdym calu — wesoły, towarzyski, łatwo się przywiązywać do niego, a on sam mocno przywiązuje się do opiekuna. Uwielbia przebywać blisko ludzi, chętnie towarzyszy domownikom w codziennych czynnościach i zwykle dobrze znosi obecność dzieci oraz innych psów, jeśli tylko przeszedł odpowiednią socjalizację od szczenięcia. Psy tej rasy najlepiej czują się w otoczeniu ludzi i rzadko same z siebie wybierają samotną zabawę zamiast towarzystwa domownika. Pod względem inteligencji boston terrier plasuje się wysoko — szybko się uczy i chętnie współpracuje przy szkoleniu, zwłaszcza metodami pozytywnymi opartymi na nagrodach. Bywa przy tym uparty i psotny, a jego żywiołowe usposobienie potrafi zaskoczyć — pod eleganckim, „dżentelmeńskim” wyglądem kryje się prawdziwy psotnik.

Szczekliwość

Na tle innych małych ras boston terrier uchodzi za psa stosunkowo cichego i niehałaśliwego — szczeka głównie sytuacyjnie, np. gdy ktoś dzwoni do drzwi albo gdy chce zwrócić na siebie uwagę, a nie bez powodu. Zamiast szczekania częściej usłyszysz od niego chrapanie, sapanie czy pochrząkiwanie, będące efektem krótszego pyszczka. Nadmierne, uporczywe szczekanie zwykle wynika z nudy, samotności lub braku socjalizacji, a nie z cech rasowych, dlatego warto zadbać o odpowiednią dawkę aktywności i towarzystwa.

Podejście do dzieci

To pies bardzo przywiązany do opiekuna i chętnie spędzający czas z całą rodziną, w tym z dziećmi — jego niewielki rozmiar, cierpliwość i pogodne usposobienie sprawiają, że często dobrze się dogaduje z młodszymi domownikami. Jak przy każdej rasie, kontakt dziecka z psem — zwłaszcza małym — warto nadzorować i uczyć dzieci delikatnego obchodzenia się ze zwierzęciem.

Podejście do innych psów i zwierząt

Przy prawidłowej socjalizacji od szczenięcia boston terrier zwykle dobrze znosi obecność innych psów i potrafi się z nimi bawić. Jego towarzyski charakter sprawia, że rzadko szuka konfliktu — niedostatecznie zsocjalizowany szczeniak może jednak reagować nerwowo na nieznane zwierzęta, dlatego wczesny kontakt z innymi psami w bezpiecznych warunkach jest ważną częścią wychowania.

Stosunek do obcych

Boston terrier jest z natury otwarty i towarzyski wobec nowych ludzi — to nie jest rasa stworzona do ochrony terytorium czy podejrzliwego traktowania nieznajomych. Większość osobników szybko oswaja się z gośćmi w domu, a energiczne, entuzjastyczne witanie bywa dla niektórych opiekunów większym wyzwaniem niż jakikolwiek chłód wobec obcych.

Charakter i szkolenie w praktyce

W codziennej pracy z boston terierem najważniejsze jest zrozumienie jednej rzeczy: to pies, dla którego kontakt z człowiekiem jest priorytetem, nie sam wysiłek fizyczny czy zadanie do wykonania. Szkolenie idzie mu łatwo, bo szybko się uczy i chętnie współpracuje, zwłaszcza metodami pozytywnymi opartymi na nagrodach — krótkie, częste sesje z jasnymi zasadami działają lepiej niż długie, monotonne powtórzenia. Typowym wyzwaniem szkoleniowym bywa upór przy niektórych komendach oraz psotne, żywiołowe usposobienie, które łatwo przeradza się w rozproszenie, jeśli sesja trwa zbyt długo. Socjalizacja szczeniaka — z ludźmi, dzieci, innymi psami i różnymi bodźcami otoczenia — powinna zacząć się jak najwcześniej, bo dobrze zsocjalizowany boston terrier jest wyjątkowo łatwym, pogodnym towarzyszem, a zaniedbana socjalizacja może pogłębiać nerwowość wobec nieznanych sytuacji.

Dla kogo ta rasa sprawdzi się najlepiej? Dla osób i rodzin, które szukają małego, towarzyskiego psa do mieszkania, mają czas na codzienne spacery i realną, codzienną uwagę, a jednocześnie nie planują wielogodzinnych, forsownych wypraw fizycznych. To dobry wybór również dla początkujących opiekunów — rasa jest inteligentna, chętnie się szkoli i nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji sierści. Rasa NIE jest dobrym wyborem dla osób spędzających poza domem po kilkanaście godzin dziennie — silne przywiązanie do opiekuna sprawia, że długa, codzienna samotność bywa dla niej trudna i może prowadzić do niepokoju. Jeśli zauważasz u swojego psa nadmierny lęk separacyjny, natrętne zachowania czy oznaki niepokoju wykraczające poza typową psotność szczenięcia, warto skonsultować się z behawiorystą psów — ten materiał ma charakter ogólnego przewodnika, nie terapii behawioralnej.

Historia boston teriera — skąd wzięła się jego nazwa?

Boston terrier to rasa, która powstała w XIX wieku w Stanach Zjednoczonych, dokładnie w Bostonie, w stanie Massachusetts. Rasa ta powstała, gdy zaczęto krzyżować buldogi angielskie z białymi terierami angielskimi — rasą, która jako odrębna linia dziś już nie istnieje, ale przetrwała właśnie jako składnik boston teriera. Pierwszy boston terrier — a za pierwszego boston teriera historycy rasy uznają psa o imieniu Judge. Był to Hooper’s Judge, nazwany od nazwiska właściciela Roberta C. Hoopera, sprowadzony do Bostonu przez imigrantów z Wysp Brytyjskich około 1870 roku. Judge łączył krew buldoga angielskiego i białego teriera angielskiego. Zaczęto krzyżować go z suką typu terierowatego, a ich potomstwo stało się fundamentem nowej, amerykańskiej rasy — określanej w tamtym okresie także jako „judge’s terrier”, od imienia psa założyciela. Już 1878 roku jako amerykańskie bulteriery albo psy „okrągłogłowe” określano pierwsze osobniki tej linii, a nazwę rasy zaczerpnięto od miasta, w którym powstała — w okolicach Beacon Hill w Bostonie.

Trzeba uczciwie powiedzieć, że przodkowie pierwszego boston teriera — buldogi i teriery bojowe — wywodzili się z linii psów bojowych. Niegdyś popularne walki psów oraz udział w walkach psów i szczucie byków, w jakich uczestniczyli ich przodkowie, są dziś nielegalne i zakazane. Hodowcy z Bostonu świadomie odeszli jednak od tego kierunku — wyhodowano go do towarzystwa, a nie do walki, selekcjonując kolejne pokolenia psów tej rasy pod kątem łagodniejszego usposobienia i przyjaznego charakteru zamiast cech przydatnych w walce. Efektem był pies rodzinny, a nie pies bojowy — dlatego dziś mówi się o psach rasy boston terrier „dżentelmen”, nie „potomek psów bojowych”. W 1891 roku powstało pierwsze stowarzyszenie miłośników rasy boston terrier w Bostonie (późniejszy Boston Terrier Club of America), a w 1893 roku rasę oficjalnie uznał American Kennel Club — co czyni boston teriera pierwszą rasą psa czysto amerykańskiego pochodzenia uznaną przez AKC. Nad jednolitością wzorca czuwa od tego czasu Boston Terrier Club of America.

Ile żyje boston terrier?

Boston terrier żyje zwykle 11–13 lat, a przy dobrej opiece, zbilansowanej diecie i regularnych kontrolach weterynaryjnych część psów dożywa nawet dłużej. Na długość życia wpływa przede wszystkim ogólna kondycja zdrowotna — w tym utrzymanie prawidłowej masy ciała (nadwaga dodatkowo obciąża układ oddechowy) oraz regularna profilaktyka związana z predyspozycjami rasowymi, o których piszemy w dalszej części tego poradnika.

Wygląd i umaszczenie boston teriera — dlaczego mówi się o nim „American Gentleman”?

Boston terrier ma kwadratową, zwartą sylwetkę i płaską czaszkę z krótkim pyszczkiem. Na płaskiej twarzy oczy są duże, okrągłe i szeroko rozstawione — to jedna z najbardziej rozpoznawalnych cech wyglądu rasy. Nos jest krótki i lekko zadarty, a uszy — niewielkie, trójkątne i postawione pionowo — nie są kopiowane, bo taki kształt to naturalna cecha rasy. Ogon jest krótki, prosty lub lekko skręcony, osadzony nisko i nigdy nie unosi się powyżej linii grzbietu.

Najbardziej rozpoznawalnym elementem wyglądu rasy jest jednak umaszczenie przypominające elegancki smoking, od którego bierze się przydomek rasy. Wzorzec opisuje je jako układ ciemnego tła (czarnego, pręgowanego — tzw. brindle, gdzie ciemne pasy nakładają się na jaśniejszy spód włosa — albo „foczego”, czyli czarnego z rudawym połyskiem widocznym w mocnym świetle) z symetrycznymi białymi znaczeniami na kufie, czole (blaze), szyi, klatce piersiowej i łapach — im wyraźniejsza symetria, tym bliżej ideału pokazowego. To właśnie ta kombinacja ciemnego „fraka” i białej „koszuli” dała rasie przydomek „American Gentleman” — amerykański dżentelmen w smokingu, mimo że u korzeni ma znacznie mniej wytworne, bojowe pochodzenie. Nazywanie boston teriera amerykańskim dżentelmenem to zresztą coś więcej niż żart o umaszczeniu — to podsumowanie całego charakteru rasy: elegancko wygląda, a przy tym zachowuje się kulturalnie wobec ludzi i innych zwierząt.

W historii wystaw psów rasy boston terrier funkcjonował dodatkowo podział na trzy klasy wagowe: lightweight (do ok. 6,8 kg), middleweight (ok. 6,8–9,1 kg) i heavyweight (ok. 9,1–11,3 kg). Ten trójpodział tłumaczy, dlaczego w miocie zdarzają się osobniki wyraźnie różniące się masą ciała przy zachowaniu tych samych proporcji i kwadratowego typu budowy — to nie błąd hodowlany, tylko naturalny rozstrzał w obrębie jednego wzorca. Szczenięta boston teriera bywają zaskakująco zróżnicowane pod względem masy ciała już od pierwszych tygodni życia, co dobrze tłumaczy sens tego historycznego trójpodziału.

Standardowe, zgodne z wzorcem rasy uznawanym przez FCI i AKC umaszczenia to czarno-białe, pręgowane (tzw. brindle) z białym oraz foczy z białym. Na rynku można spotkać też szczeniaki w kolorze niebieskim, liliowym czy jednolicie brązowym — te odmiany nie są objęte wzorcem rasy i zwykle pochodzą z hodowli stawiających na modę kolorystyczną, a nie na zgodność ze standardem. Jeśli zależy Ci na psie zgodnym ze standardem FCI, warto wybierać hodowle zrzeszone w ZKwP i pytać o rodowód.

Pielęgnacja boston teriera — krótka sierść

Boston terrier – pielęgnacja krótkiej sierści to jedna z największych zalet tej rasy — sierść jest łatwa w pielęgnacji, praktycznie nie wymaga strzyżenia ani trymowania, co czyni go psem łatwym w pielęgnacji nawet dla osób bez wcześniejszego doświadczenia z psami. Rasa nie ma gęstego podszerstka, dlatego zaczyna linieć rzadziej i linieje stosunkowo niewiele jak na psa krótkowłosego. Wystarczy szczotkowanie lub czesanie rękawicą raz na tydzień, żeby usunąć obumarłe włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji, a przy okazji zadbać o więź z psem podczas krótkiego rytuału pielęgnacyjnego. Więcej uwagi wymaga za to okolica fałdek na pysku (u niektórych osobników są delikatnie zaznaczone) oraz oczy i uszy, które warto regularnie sprawdzać pod kątem zabrudzeń czy podrażnień.

Jeśli wolisz klasyczną szczotkę zamiast rękawicy, sprawdź pełną ofertę w kategorii szczotki i zgrzebła do sierści — do gładkiej sierści najlepiej sprawdzają się modele z krótkim, gęstym włosiem lub gumowe rękawice masujące skórę. Po spacerze warto też przyzwyczaić psa do czyszczenia łap — pełny wybór czyścików i akcesoriów w rozmiarze dopasowanym do małego psa znajdziesz w kategorii pielęgnacja łap i pazurów psa.

Żywienie boston teriera

Boston terrier nie ma szczególnie wygórowanych potrzeb żywieniowych jak na małego psa, ale warto pamiętać o jednej cesze rasowej: przez krótszy pyszczek i budowę górnych dróg oddechowych psy te częściej połykają powietrze podczas szybkiego jedzenia, co może prowadzić do wzdęć i dyskomfortu po posiłku. Dlatego dobrym rozwiązaniem jest podawanie porcji w misce spowalniającej jedzenie, która zmusza psa do wolniejszego, spokojniejszego tempa.

Dzienną dawkę karmy warto dostosować do wieku, masy ciała i aktywności psa, zgodnie z tabelą żywieniową na opakowaniu, a przy nadwadze lub problemach trawiennych — skonsultować z weterynarzem. Boston terrier dobrze reaguje na szkolenie oparte na nagrodach, więc drobne, niskokaloryczne przysmaki treningowe będą przydatne przy nauce komend i socjalizacji szczeniaka.

Pełną ofertę karm i przysmaków znajdziesz w kategorii sucha karma dla psa, a smaczki do nauki komend — w kategorii przysmaki treningowe dla psa.

Ile ruchu potrzebuje boston terrier? Aktywność i zabawa

Boston terrier ma umiarkowany poziom energii — jest żywy i chętny do zabawy, ale jego aktywność fizyczna nie musi być intensywna ani wielogodzinna. Wystarczą dwa spacery dziennie w spokojnym tempie oraz krótkie sesje zabawy w domu czy ogrodzie, żeby był zadowolony. Uwielbia zabawy interaktywne z opiekunem — aportowanie, szarpanie, proste sztuczki — bo to dla niego przede wszystkim czas spędzony razem, a nie sam wysiłek fizyczny.

Ze względu na budowę pyszczka warto unikać intensywnego wysiłku w gorące dni i pilnować, żeby zabawa nie zamieniała się w długi, zdyszany bieg w pełnym słońcu — więcej o tym piszemy w sekcji poświęconej zdrowiu. Dobrym pomysłem na spokojniejszą, ale wciąż angażującą zabawę są gryzaki i zabawki węchowe, które męczą psa psychicznie bez nadmiernego wysiłku fizycznego.

Więcej pomysłów na wspólną zabawę znajdziesz w artykule zabawy z psem w domu, a pełen wybór szarpaków i sznurów — w kategorii szarpaki i sznury dla psa.

Transport i podróże z boston terierem

Ze względu na niewielkie rozmiary, podobnie jak wiele małych psów, boston terrier świetnie nadaje się na wspólne podróże autem — mały transporterek czy fotelik samochodowy pozwala mu bezpiecznie jechać na tylnej kanapie, bez ryzyka, że będzie rozpraszał kierowcę. Podczas dłuższych tras w upalne dni pamiętaj jednak o dobrej wentylacji wnętrza auta i unikaniu pozostawiania psa w nagrzanym samochodzie choćby na chwilę — krótszy pyszczek utrudnia mu skuteczne chłodzenie się przez dyszenie, więc przegrzanie następuje szybciej niż u ras o długim pysku.

Pełną ofertę foteli i transporterów dopasowanych do małych ras znajdziesz w kategorii foteliki samochodowe dla psa. Więcej o ochronie przed przegrzaniem podczas podróży i spacerów przeczytasz w artykule jak schłodzić psa w upały.

Dom dla boston teriera: legowisko, miski i akcesoria

Jako mały pies domowy boston terrier nie potrzebuje dużego legowiska — wystarczy wygodny, miękki materac lub poduszka w rozmiarze dopasowanym do jego wagi, ustawiona w spokojnym miejscu z dala od przeciągów. Warto też pomyśleć o odpowiednich miskach — najlepiej stabilnych, niewywracających się, ewentualnie spowalniających jedzenie (o czym pisaliśmy w sekcji o żywieniu).

Latem, ze względu na predyspozycję do przegrzewania, dobrym pomysłem jest mata chłodząca do legowiska lub samochodu — pomaga psu obniżyć temperaturę ciała w upalne dni bez dodatkowego wysiłku. Sprawdź ofertę w kategorii legowiska i spanie psa, a pełny wybór legowisk i posłań — w kategorii legowiska i posłania dla psa.

Zdrowie boston teriera — predyspozycje i badania

Predyspozycje rasowe

Zdrowie psa rasy boston terrier warto rozpatrywać przez pryzmat jego budowy — to rasa brachycefaliczna, czyli o skróconym pysku, jednak w znacznie łagodniejszej formie niż np. mops czy buldog francuski. Oznacza to, że pies ten może mieć pewne predyspozycje związane z budową dróg oddechowych i twarzoczaszki, które warto znać i obserwować, choć zwykle są mniej nasilone niż u ras o skrajnie płaskim pyszczku. Warto też wiedzieć, że ze względu na stosunkowo dużą głowę szczeniąt i wąskie biodra suk, część miotów tej rasy przychodzi na świat przez planowane cięcie cesarskie — to typowa praktyka hodowlana u boston teriera, o którą warto zapytać hodowcę. To wyłącznie predyspozycje rasowe, nie diagnozy — obecność lub nasilenie poszczególnych cech różni się między osobnikami i liniami hodowlanymi. Poniższa lista NIE jest listą chorób konkretnego psa, a przeglądem schorzeń opisywanych w literaturze i statystykach rasowych.

Choroby opisywane u rasy

• Zespół brachycefaliczny (BOAS) — zwężone nozdrza i wydłużone podniebienie miękkie utrudniają efektywne chłodzenie się przez dyszenie i dają głośniejszy, wysiłkowy oddech oraz chrapanie w spoczynku.
• Owrzodzenie (wrzody) rogówki — duże, wypukłe gałki oczne są bardziej podatne na urazy i otarcia rogówki.
• Zaćma młodzieńcza — zmętnienie soczewki opisywane u młodych osobników tej rasy.
• Jaskra — podniesione ciśnienie w oku, wymaga regularnej kontroli okulistycznej u psów z grup ryzyka.
• Zwichnięcie rzepki (patella luxation) — rzepka może okresowo przemieszczać się poza prawidłowe położenie, widoczne jako chwilowe „podskakiwanie” na tylnej łapie.
• Wzdęcia / połykanie powietrza (aerofagia) — skłonność do szybkiego jedzenia i połykania powietrza, mogąca prowadzić do dyskomfortu trawiennego.
• Kamień nazębny i choroby przyzębia — skłonność do odkładania się kamienia nazębnego u ras małych i brachycefalicznych.
• Trudności porodowe wymagające cesarskiego cięcia — związane z proporcją głowy szczeniąt do kanału rodnego suki.
• Wrażliwość na wysoką temperaturę i udar cieplny — konsekwencja ograniczonej zdolności chłodzenia się przez dyszenie.

Pełne zestawienie źródeł dla każdej pozycji (≥2 niezależne, wiarygodne źródła rasowo-specyficzne) prowadzone jest w wewnętrznym rejestrze twierdzeń _CLAIMS_R60-boston-terrier.md, obok karty.

Badania: hodowlane i profilaktyczne

W odpowiedzialnych hodowlach zrzeszonych w ZKwP/FCI i klubach rasy praktykuje się badanie rodziców pod kątem wad oczu (badanie okulistyczne) oraz oceny stawów kolanowych (patella), a hodowcy coraz częściej informują też o ryzyku trudnego porodu, planując z góry cesarskie cięcie. Lekarze weterynarii często zalecają regularne, coroczne kontrole ogólne u psa dorosłego, kontrolę oczu przy pierwszych objawach zmętnienia lub łzawienia oraz stałą obserwację oddechu — zwłaszcza w upalne dni i po wysiłku. Profilaktyka domowa obejmuje utrzymanie prawidłowej masy ciała (nadwaga pogłębia problemy z oddychaniem), regularną higienę jamy ustnej oraz unikanie forsownego wysiłku w gorące dni.

Ile kosztuje boston terrier? Cena i skąd wziąć psa

Cena szczeniaka boston teriera z rodowodem ZKwP/FCI zależy od linii i renomy hodowli, badań zdrowotnych rodziców, regionu i umaszczenia zgodnego ze standardem. Cena obejmuje zwykle szczepienia, odrobaczenie i dokumentację. Warto szukać hodowli zrzeszonych w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP) lub innych związkach uznawanych przez FCI — masz pewność co do pochodzenia szczeniaka i wsparcie hodowcy po sprzedaży.

Dużo tańsze ogłoszenia, często bez rodowodu i bez możliwości zobaczenia rodziców szczeniaka, mogą pochodzić z niekontrolowanego rozmnażania nastawionego wyłącznie na modne umaszczenie (np. niebieskie czy liliowe) — takie hodowle rzadko dbają o zdrowie i dobrostan zwierząt, dlatego warto zachować szczególną ostrożność i zawsze pytać o badania rodziców oraz warunki, w jakich wychowywane są szczenięta. Koszty utrzymania boston teriera (karma, przysmaki, opieka weterynaryjna, akcesoria) są umiarkowane — to mały pies o niedużym apetycie. Alternatywą dla zakupu szczeniaka jest adopcja dorosłego boston teriera ze schroniska lub fundacji specjalizującej się w tej rasie — coraz częściej trafiają tam psy oddane przez opiekunów, którzy nie docenili, ile uwagi potrzebuje ten towarzyski pies.

Wady i zalety rasy

Zalety	Wady
towarzyskość	upór przy szkoleniu niektórych komend
minimalna pielęgnacja sierści	głośne chrapanie i sapanie wynikające z budowy pyszczka
łatwość szkolenia	silne przywiązanie do jednej osoby, utrudniające znoszenie samotności
niewielkie rozmiary wygodne w mieszkaniu	wrażliwość na upały
stosunkowo ciche usposobienie na tle innych małych ras

Ciekawostki o rasie

• Boston terrier to pierwsza rasa psa czysto amerykańskiego pochodzenia, uznana przez American Kennel Club w 1893 roku.
• Przydomek „American Gentleman” wziął się od charakterystycznego, czarno-białego umaszczenia przypominającego elegancki smoking, a nie od zachowania psa — choć usposobienie rasy dobrze koresponduje z tym przydomkiem.
• Za pierwszego przedstawiciela rasy uznaje się psa Hooper’s Judge, sprowadzonego do Bostonu ok. 1870 roku i będącego mieszanką buldoga angielskiego z (dziś już nieistniejącym jako odrębna rasa) białym terierem angielskim.
• Boston terrier bywał nazywany „judge’s terrier” od imienia psa założyciela, zanim ustaliła się dzisiejsza nazwa rasy pochodząca od miasta Boston.
• Nad zachowaniem jednolitości wzorca rasy czuwa od 1891 roku Boston Terrier Club of America — jeden z najstarszych klubów rasowych w USA.
• W historii wystaw psów tej rasy funkcjonował podział na trzy klasy wagowe (lightweight, middleweight, heavyweight) — rzadkość wśród ras psów towarzyskich.

Treści w tym artykule mają charakter informacyjny i edukacyjny oraz nie zastępują konsultacji weterynaryjnej. Nie stanowią diagnozy ani zaleceń dotyczących leczenia czy dawkowania. W kwestiach zdrowia, diety i dobrostanu konkretnego psa — zwłaszcza przy niepokojących objawach — skonsultuj się z lekarzem weterynarii znającym Twojego pupila. Żadna rasa opisana w tym materiale nie figuruje w wykazie ras uznawanych za agresywne.