Chart rosyjski (borzoj) – wszystko, co musisz wiedzieć o rasie

Jeśli szukasz psa, który łączy w sobie arystokratyczny wygląd, oszałamiającą prędkość i jednocześnie spokojne usposobienie domowego kanapowicza, chart rosyjski – częściej nazywany po prostu borzojem – może być odpowiedzią. To rasa o długiej historii sięgającej carskiej Rosji, gdzie towarzyszyła szlachcie podczas polowań na wilki, a dziś coraz częściej trafia do domów jako spokojny, elegancki towarzysz. W tym przewodniku znajdziesz komplet informacji o charakterze, pielęgnacji, żywieniu i zdrowiu tej rasy, a także praktyczne wskazówki, jak wyposażyć dom dla tak dużego psa. Sklep Piesław od lat dobiera akcesoria RAGI oraz karmy i przysmaki Syta Micha pod potrzeby konkretnych ras – borzoj, mimo swojej wyjątkowości, też znajdzie tu coś dla siebie.

Chart rosyjski (borzoj) — dane rasy w pigułce

Cecha	Chart rosyjski (borzoj)
Waga	27–48 kg
Wzrost w kłębie	samce 75–85 cm, suki 68–78 cm
Długość życia	orientacyjnie 9–13 lat
Grupa FCI	Grupa 10 – Charty, Sekcja 1 – Charty długowłose lub z frezurą (uznanie FCI: 1956)
Kraj pochodzenia	Rosja
Typ sierści	długa, jedwabista, falista – dłuższa na tułowiu i ogonie, krótsza na głowie i łapach
Umaszczenie	dowolne według wzorca rasy, jednolite lub łaciate, w wielu odcieniach
Poziom energii	wysoki w krótkim wysiłku (sprint), spokojny i wyciszony na co dzień
Dla kogo	opiekunowie akceptujący psa niebędącego posłusznym jak owczarek; spokojny w domu, zdystansowany wobec obcych; bezpiecznie ogrodzony teren do biegania, mieszkanie bez wybiegów nie wystarczy
Prędkość maksymalna	ok. 55–65 km/h w krótkim sprincie

Usposobienie i charakter charta rosyjskiego

Osobowość

Borzoj to pies pełen kontrastów. Poza domem, w otwartym terenie, potrafi zamienić się w rozpędzoną strzałę – w końcu przez wieki hodowano go właśnie do pościgu za zwierzyną. W domu jest jednak zaskakująco spokojny, wyciszony i dostojny – wielu opiekunów żartuje, że mają w salonie „60-kilometrowego kanapowicza”. To pies niezależny, nieco zdystansowany, ale przywiązany do swojej rodziny na swój, dość powściągliwy sposób – rzadko szuka nachalnego kontaktu, częściej po prostu chce być blisko. Rasa bywa też opisywana jako selektywna w nauce – szybko nudzi jej się powtarzanie tych samych ćwiczeń, choć przy odpowiednim podejściu potrafi z powodzeniem startować w posłuszeństwie czy agility.

Szczekliwość

Chart rosyjski nie jest rasą skłonną do nadmiernego szczekania – to raczej pies cichy, który głosem odzywa się rzadko i w konkretnych sytuacjach: podczas ekscytacji przed spacerem, w reakcji na nagły bodziec albo gdy chce zwrócić na siebie uwagę. Nie sprawdza się w roli psa stróżującego głosem – jego reakcja na obcych to prędzej czujna obserwacja z dystansu niż seria szczeknięć.

Podejście do dzieci

Dla starszych, spokojniejszych dzieci, które wiedzą, jak zachować się przy dużym psie, borzoj potrafi być łagodnym i cierpliwym towarzyszem. Ze względu na rozmiar, siłę oraz to, że nie znosi dobrze szarpania, ciągnięcia za sierść czy chaotycznej, hałaśliwej zabawy, gorzej sprawdza się w domach z bardzo małymi dziećmi, które jeszcze nie rozumieją takich granic. Kontakt malucha z chartem rosyjskim zawsze powinien odbywać się pod nadzorem dorosłego.

Podejście do innych psów i zwierząt

Dobrze zsocjalizowany borzoj zwykle dogaduje się z innymi psami, choć wobec bardzo pobudliwych czy nachalnych partnerów zabawy bywa powściągliwy. Znacznie ważniejsza jest kwestia mniejszych zwierząt: pies wychowywany od szczenięcia z konkretnym kotem czy innym zwierzęciem domowym potrafi traktować je jak członka rodziny, ale obcy, biegnący kot, zając czy mały pies na spacerze uruchamiają silny instynkt pościgowy niezależnie od tego, jak dobrze pies jest wytresowany.

Stosunek do obcych

Wobec nieznajomych chart rosyjski bywa zdystansowany i potrzebuje czasu, żeby się oswoić – to nie jest pies, który od razu wskakuje na kolana każdemu gościowi. Rzadko reaguje agresją, częściej po prostu trzyma dystans i obserwuje. Wczesna i konsekwentna socjalizacja ułatwia mu spokojniejsze reagowanie na nowe osoby i sytuacje.

Charakter i szkolenie w praktyce

Praca z chartem rosyjskim wymaga innego podejścia niż szkolenie klasycznych psów obediencyjnych. To pies inteligentny, ale niezależny i szybko znudzony powtarzalnością – ćwiczenie tej samej komendy w kółko zwykle kończy się tym, że borzoj przestaje reagować, nie dlatego że nie rozumie, tylko dlatego że uznał zadanie za nudne. Krótkie, urozmaicone sesje treningowe działają zdecydowanie lepiej niż długie powtórki.

Największym wyzwaniem szkoleniowym pozostaje instynkt pościgowy – żadna ilość treningu przywołania nie daje stuprocentowej gwarancji, że pies zignoruje biegnącego zająca czy kota w otwartym terenie, dlatego priorytetem jest bezpieczne zarządzanie środowiskiem (smycz, ogrodzony teren) zamiast polegania wyłącznie na posłuszeństwie. Metody treningowe oparte na sile czy dominacji sprawdzają się u tej rasy szczególnie źle – borzoj reaguje na nie wycofaniem albo utratą zaufania, a nie większą uległością; znacznie lepsze efekty daje konsekwentne wzmocnienie pozytywne.

Dla kogo TAK: dla opiekunów, którzy cenią spokojny, dostojny temperament w domu, mają dostęp do bezpiecznie ogrodzonego terenu do biegania i akceptują, że pies nie będzie „posłuszny jak owczarek” w każdej sytuacji. Dla kogo NIE: dla osób szukających psa czysto obediencyjnego, gotowego do pracy przy owcach czy kotach bez smyczy, albo liczących na to, że mieszkanie bez ogrodu i regularnych wybiegów wystarczy tak dużemu i szybkiemu psu. Jeśli mimo konsekwentnej socjalizacji pojawiają się poważne problemy z lękiem czy reaktywnością, warto skonsultować się z behawiorystą.

Historia charta rosyjskiego

Historia borzoja sięga XVI-wiecznej Rosji – rasę wykształcono, krzyżując saluki i inne europejskie charty z rosyjskimi psami o grubej, ocieplającej okrywie włosowej, tak by pies wytrzymywał surowe rosyjskie zimy, a jednocześnie zachował chartowatą szybkość. Przez stulecia borzoj był psem carów i najzamożniejszej szlachty – towarzyszył podczas wielkich, wystawnych polowań na wilki organizowanych w rosyjskich majątkach, gdzie para lub trójka chartów miała za zadanie dogonić i przytrzymać zwierzynę do przybycia myśliwego. Ze względu na status rasy przez długi czas psy te były przekazywane niemal wyłącznie jako prezenty od carskiego dworu, co dodatkowo utrwaliło jej arystokratyczną legendę.

Rasa uzyskała oficjalne uznanie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI) w 1956 roku i trafiła do Grupy 10 (Charty), Sekcji 1 (charty długowłose lub z frezurą). Ten myśliwski rodowód wyjaśnia dzisiejszy temperament borzoja: silny instynkt pościgowy w polu i spokój, gdy zadanie zostało wykonane, a pies wraca do odpoczynku.

Ile żyje chart rosyjski?

Borzoj żyje przeciętnie 9–13 lat, co jak na dużą i olbrzymią rasę jest wynikiem zbliżonym do średniej dla psów tej wielkości; część nowszych opracowań brytyjskich wskazuje nawet średnią bliską 12 lat u populacji objętej badaniem. Na długość i jakość życia wpływa przede wszystkim genetyka konkretnej linii hodowlanej, dieta dopasowana do specyfiki głębokiej klatki piersiowej oraz regularne wizyty kontrolne u weterynarza. Świadomy wybór hodowli z udokumentowanymi badaniami zdrowotnymi rodziców to jeden z najważniejszych czynników, na które opiekun ma realny wpływ jeszcze przed sprowadzeniem szczeniaka do domu.

Wygląd i odmiany charta rosyjskiego

Sylwetka borzoja jest natychmiast rozpoznawalna – smukła, wysmuklona, o głębokiej klatce piersiowej, długim, klinowatym łbie i lekko wygiętej linii grzbietu. To budowa typowa dla chartów: stworzona do maksymalnej szybkości i długiego kroku w galopie. Wzorzec rasy dopuszcza dowolne umaszczenie – zarówno jednolite, jak i łaciate, w wielu odcieniach.

Sierść charta rosyjskiego jest jego wizytówką: długa, jedwabista i lekko falista, ułożona nierównomiernie na ciele – dłuższa i bardziej obfita na tułowiu, szyi i ogonie, zdecydowanie krótsza i przylegająca na głowie oraz przedniej stronie łap. Ta nierównomierność sierści to jedna z cech, które odróżniają borzoja od chartów gładkowłosych i wymaga nieco innego podejścia do pielęgnacji niż w przypadku ras o jednolitej, krótkiej okrywie włosowej. Osobna, rzadziej spotykana odmiana bywa nazywana potocznie „chartem rosyjskim długowłosym” – w praktyce to po prostu psy o bardziej obfitej, dłuższej okrywie w ramach tego samego wzorca rasy, a nie odrębna odmiana uznawana przez FCI.

Pielęgnacja sierści charta rosyjskiego

Długa, jedwabista sierść borzoja nie skłębia się tak łatwo jak włos wełnisty czy kręcony, ale mimo to potrzebuje regularnego czesania – najlepiej 2–3 razy w tygodniu, a w okresach intensywnego linienia nawet częściej. Regularne szczotkowanie usuwa martwy włos, rozprowadza naturalne oleje po sierści i pozwala szybciej wyłapać ewentualne zaczątki splątań, zanim zamienią się w większy problem.

Do pielęgnacji tego typu sierści sprawdza się rękawica do czesania, którą łatwo dopasować siłę nacisku do delikatnego włosa borzoja – to też dobra okazja, by w spokojnej atmosferze oswoić psa z dotykiem całego ciała.

Jeśli szukasz szerszego wyboru szczotek i grzebieni dopasowanych do różnych typów sierści, zajrzyj do kategorii szczotki i zgrzebła do sierści – znajdziesz tam narzędzia do codziennego rozczesywania bez ryzyka podrażnienia delikatnej skóry. Więcej ogólnych wskazówek, jak dobrać technikę czesania do konkretnego psa, opisaliśmy w poradniku jak wybrać szczotkę dla psa.

Chart rosyjski w zasadzie nie wymaga strzyżenia – jego sierść naturalnie nie odrasta w sposób wymagający regularnych wizyt u groomera. Niektórzy opiekunowie decydują się jedynie na delikatne przycięcie włosa między poduszkami łap czy wokół uszu, żeby ułatwić utrzymanie higieny – jeśli i Ty rozważasz takie punktowe zabiegi, sprawdzi się cicha, bezprzewodowa maszynka do strzyżenia RAGI. Kąpiel warto ograniczyć do naprawdę koniecznych sytuacji – zbyt częste mycie wysusza jedwabistą sierść i skórę.

Żywienie charta rosyjskiego

Duża, głęboka klatka piersiowa borzoja to cecha efektowna wizualnie, ale wymagająca rozwagi przy karmieniu. Psy o takiej budowie mają zwiększoną predyspozycję do rozdęcia i skrętu żołądka, dlatego zamiast jednego dużego posiłku lepiej sprawdzają się dwa, ewentualnie trzy mniejsze posiłki dziennie, podawane o stałych porach. Po jedzeniu warto dać psu chwilę spokoju, zanim wybierzesz się na intensywniejszy spacer czy zabawę w bieganie.

Jeśli zastanawiasz się, ile razy dziennie karmić psa tej wielkości i jak rozłożyć dawkę w ciągu doby, więcej praktycznych wskazówek znajdziesz w artykule ile razy dziennie karmić psa. Szczenięta borzoja rosną szybko i mają inne potrzeby żywieniowe niż dorosłe psy tej rasy – dobór odpowiedniej karmy dla najmłodszych opisaliśmy w poradniku jak wybrać karmę dla szczeniaka.

Po więcej opcji suchej karmy dopasowanej do dużych ras zajrzyj do kategorii sucha karma dla psa. Niezależnie od wybranej diety, dzienną dawkę zawsze warto dopasować do wagi, wieku i aktywności konkretnego psa – zgodnie z tabelą żywieniową na opakowaniu, a w razie wątpliwości – po konsultacji z weterynarzem.

Aktywność i zabawa charta rosyjskiego

Borzoj to pies o dwóch prędkościach: albo pełny spokój, albo pełny sprint. W przeciwieństwie do ras wytrzymałościowych nie potrzebuje wielogodzinnego, ciągłego ruchu – zamiast tego doceni krótkie, intensywne okresy biegania, najlepiej w bezpiecznie ogrodzonej przestrzeni, gdzie może swobodnie rozwinąć prędkość bez ryzyka ucieczki za zającem czy innym poruszającym się obiektem. Poza tymi momentami eksplozji energii spokojnie odpoczywa w domu, często śpiąc znacznie dłużej niż mogłoby się wydawać po tak dynamicznej rasie.

Intensywny sprint mocno rozgrzewa organizm, a słabsza u chartów zdolność do efektywnego chłodzenia się po takim wysiłku sprawia, że borzoj jest bardziej podatny na przegrzanie niż psy o spokojniejszym trybie aktywności – szczególnie w upalne dni. Warto obserwować psa po sprincie i dać mu czas na ochłonięcie w cieniu, z dostępem do wody. Jeśli chcesz wiedzieć, jak rozpoznać pierwsze objawy przegrzania i jak zareagować, zanim zrobi się poważnie, przeczytaj artykuł udar cieplny u psa – objawy i pierwsza pomoc.

Transport i podróże z chartem rosyjskim

Duży rozmiar borzoja oznacza, że w aucie potrzebuje realnie sporo miejsca – zwykle najwygodniej czuje się na tylnej kanapie lub w bagażniku kombi/SUV-a, gdzie może się swobodnie wyciągnąć. Warto zadbać o ochronę tapicerki przed sierścią i pazurami, a przede wszystkim o bezpieczeństwo w razie nagłego hamowania – przy wadze sięgającej blisko 50 kg różnica robi się odczuwalna.

Więcej wariantów znajdziesz w kategoriach maty do bagażnika dla psa oraz pasy bezpieczeństwa i szelki do auta. Pamiętaj, że przy tak silnym instynkcie pościgowym pies powinien być zapięty w aucie od pierwszej wspólnej podróży, a nie tylko na dłuższych trasach.

Dom: legowisko, miski i akcesoria domowe

Borzoj lubi wyciągnąć się na całą długość, dlatego jego legowisko powinno być odpowiednio duże – standardowe rozmiary „S” czy „M” po prostu nie dadzą mu się wygodnie ułożyć. Miska na wodę i karmę również powinna być stabilna i wystarczająco pojemna, żeby pies nie musiał jej co chwilę przewracać przy dłuższym pysku i szyi.

Więcej rozmiarów i wzorów znajdziesz w kategoriach miski dla psa oraz legowiska i posłania dla psa. Miskę na wodę warto ustawić w kilku miejscach w domu – borzoj po intensywnym wysiłku często pije więcej niż zwykle.

Zdrowie charta rosyjskiego – predyspozycje i badania

Predyspozycje rasowe

Chart rosyjski to generalnie wytrzymała rasa, ale jak każdy pies czystej krwi ma swoje obszary ryzyka, dobrze udokumentowane w materiałach klubów rasy i publikacjach weterynaryjnych. U borzoja dominują cztery grupy: choroby serca, rozdęcie i skręt żołądka, schorzenia ortopedyczne stawów oraz choroby oczu, a dodatkowym tematem jest specyficzna reakcja tej rasy na niektóre leki. Poniższa lista to mapa obszarów do rozmowy z hodowcą i weterynarzem, a nie diagnoza — służy temu, żebyś wiedział, o jakie wyniki badań pytać i co obserwować u własnego psa.

Choroby opisywane u rasy

Poniższe schorzenia pojawiają się w materiałach klubów rasy i w publikacjach weterynaryjnych poświęconych chartowi rosyjskiemu. Nie jest to lista chorób Twojego psa – większość borzojów nigdy nie zachoruje na żadną z nich. Traktuj ją jako punkt wyjścia do rozmowy z hodowcą i weterynarzem:

• Rozdęcie i skręt żołądka (GDV, bloat) – u ras o głębokiej klatce piersiowej, do których należy borzoj, opisywane jako jedno z głównych zagrożeń zdrowotnych; żołądek wypełnia się gazem i płynem, a następnie może się przekręcić. Objawy: niepokój, tzw. „modlitewna” pozycja rozciągania, powiększony, twardy brzuch, suche wymioty, nadmierne ślinienie – to stan nagły wymagający natychmiastowej interwencji weterynaryjnej.
• Choroby serca / szmery sercowe – badanie kliniczne populacji borzojów (146 psów) wykazało obecność szmerów sercowych u ponad połowy klinicznie zdrowych psów tej rasy (53,8%), co wskazuje na znaczącą częstość problemów kardiologicznych; regularne osłuchanie serca podczas wizyt kontrolnych pozwala wcześnie wychwycić niepokojące sygnały.
• Wrażliwość na środki znieczulające i niektóre leki – charty, ze względu na niską zawartość tkanki tłuszczowej i odmienny metabolizm wątrobowy, wolniej eliminują część anestetyków i mogą też reagować silniej na niektóre środki owadobójcze czy chwastobójcze stosowane w otoczeniu psa. Warto poinformować weterynarza, że Twój pies jest chartem, jeszcze przed planowanym zabiegiem.
• Dysplazja stawu biodrowego i łokciowego – nieprawidłowy rozwój stawów prowadzący do bólu i zmian zwyrodnieniowych, opisywany u dużych ras chartów; ocenia się go badaniem rentgenowskim u psów przeznaczonych do hodowli.
• Rozwarstwiające zapalenie chrzęstno-kostne (OCD) – schorzenie chrząstki stawowej najczęściej dotyczące barku, rzadziej łokcia, biodra czy kolana; wiązane z szybkim wzrostem szczeniąt dużych ras, do których należy borzoj.
• Postępujący zanik siatkówki (PRA) – dziedziczna choroba oczu prowadząca do stopniowej, nieuleczalnej utraty wzroku; wymieniana w materiałach o zdrowiu rasy jako jedno z rozpoznawanych schorzeń okulistycznych u chartów rosyjskich.
• Niedoczynność tarczycy – zaburzenie hormonalne opisywane u dużych ras psów, w tym u chartów, mogące objawiać się m.in. spadkiem energii, przyrostem masy ciała i pogorszeniem kondycji sierści; rozpoznaje się je badaniem krwi.
• Nowotwory kości (osteosarcoma) – rasy duże i olbrzymie o długich kościach długich, do których zalicza się borzoj, są w materiałach onkologii weterynaryjnej wymieniane jako grupa o podwyższonym ryzyku tego typu nowotworu, najczęściej ujawniającego się u starszych psów kulawizną bez wyraźnej przyczyny urazowej.
• Zaćma starcza – zmętnienie soczewki pojawiające się z wiekiem; regularne kontrole okulistyczne u starszych psów pomagają wcześnie zareagować.

Predyspozycja to nie wyrok, tylko wskazówka, co obserwować. Kupując szczenię z hodowli traktującej badania poważnie, znacząco zmniejszasz ryzyko. O zdrowiu konkretnego psa decyduje lekarz weterynarii.

Badania: hodowlane i profilaktyczne

Co badają odpowiedzialne hodowle. Przy tej rasie panel badań rodziców obejmuje zwykle: ocenę kardiologiczną (osłuchanie, w razie wątpliwości badanie echokardiograficzne), ocenę rentgenowską stawów biodrowych i łokciowych oraz badanie okulistyczne wykonane przez lekarza specjalistę. Odpowiedzialny hodowca powinien też mieć wiedzę o ewentualnych przypadkach skrętu żołądka czy chorób serca w linii.

O co pytać hodowcę. Poproś o wgląd w wyniki badań obojga rodziców – nie o samo zapewnienie „wszystko zdrowe”, tylko o konkretne dokumenty: wynik oceny kardiologicznej z datą, ocenę stawów, opis badania okulistycznego. Zapytaj też, czy w linii hodowlanej zdarzały się epizody skrętu żołądka albo poważne problemy z sercem.

Profilaktyka u dorosłego psa. Kalendarz szczepień i odrobaczeń ustala lekarz prowadzący. U rosnącego szczenięcia lekarze często zalecają umiar w intensywnym bieganiu i skokach, żeby nie przeciążać rozwijających się stawów. U psa dorosłego podstawą jest coroczna wizyta kontrolna z osłuchaniem serca, utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz karmienie kilkoma mniejszymi posiłkami zamiast jednego dużego – jako element profilaktyki rozdęcia żołądka. Każdy epizod niepokoju połączonego z próbami wymiotowania bez efektu i powiększonym brzuchem to powód do natychmiastowej, a nie odłożonej wizyty.

Cena i skąd wziąć charta rosyjskiego

Cena szczeniaka charta rosyjskiego z rodowodem ZKwP/FCI od odpowiedzialnej hodowli zależy od kilku czynników: linii hodowlanej i renomy hodowli, osiągnięć wystawowych rodziców, zakresu wykonanych badań zdrowotnych, regionu Polski oraz sezonowej dostępności miotów. Wyższa cena zwykle odzwierciedla przeprowadzone badania zdrowotne rodziców, odpowiednią socjalizację szczeniąt oraz wsparcie hodowcy po sprzedaży.

Znacznie tańsze ogłoszenia, często bez rodowodu i dokumentacji zdrowotnej, warto traktować z dużą ostrożnością – niska cena zwykle oznacza brak kontroli nad zdrowiem i temperamentem miotu, a w skrajnych przypadkach może wskazywać na nieodpowiedzialne, masowe rozmnażanie psów. Jeśli nie zależy Ci na konkretnej linii hodowlanej i rodowodzie, warto rozważyć też adopcję – fundacje zajmujące się ratowaniem chartów regularnie mają pod opieką dorosłe borzoje szukające domu, a dorosły pies tej rasy bywa zaskakująco łatwym współlokatorem, bo jego charakter jest już w pełni ukształtowany.

Wady i zalety rasy

Zalety	Wady
Spokojny, wyciszony i dostojny w domu — nie wymaga wielogodzinnego, ciągłego ruchu	Bardzo silny instynkt pościgowy — bez smyczy w otwartym terenie niebezpieczny dla drobnych zwierząt i samego siebie
Efektowny wygląd i wyjątkowa, jedwabista sierść, która nie skłębia się tak łatwo jak wełnista	Duży rozmiar — wymaga sporo miejsca w domu, aucie i na legowisku
Sierść praktycznie nie wymaga strzyżenia, wystarczy regularne czesanie	Rozdęcie i skręt żołądka to poważne ryzyko przy dużej, głębokiej klatce piersiowej
Niezależny, cichy — rzadko szczeka bez powodu	Niezależny charakter i skłonność do nudzenia się powtarzalnym treningiem utrudniają klasyczne szkolenie posłuszeństwa
Dobrze znosi samotność w umiarkowanym wymiarze, nie jest nadmiernie przywiązany separacyjnie	Zdystansowany wobec obcych, potrzebuje czasu na oswojenie z nowymi osobami
Przy dobrej socjalizacji może dogadywać się z domowymi kotami i innymi zwierzętami	Wrażliwość na niektóre środki znieczulające — wymaga poinformowania weterynarza przed zabiegiem

Ciekawostki o rasie

• Nazwa oznacza „szybki”. Słowo „borzoj” pochodzi od staroruskiego przymiotnika oznaczającego „szybki”, a pełna rosyjska nazwa rasy, „russkaja psowaja borzaja”, tłumaczy się dosłownie jako „rosyjski długowłosy chart”.
• Pies wyłącznie na prezent od cara. Przez długi okres historii rasy borzoje nie były dostępne do zwykłej sprzedaży — trafiały do nowych właścicieli niemal wyłącznie jako prezenty przekazywane przez carski dwór, co jeszcze bardziej utrwaliło status rasy jako symbolu arystokracji.
• Zbudowany do polowania w parach lub trójkach. W tradycyjnym rosyjskim polowaniu borzoje pracowały zespołowo — grupa dwóch lub trzech chartów miała za zadanie dogonić uciekającą zwierzynę i przytrzymać ją do przybycia myśliwego konno.
• Jeden z najszybszych psów świata. W krótkim sprincie borzoj potrafi rozwinąć prędkość rzędu 55–65 km/h, co plasuje go w ścisłej czołówce najszybszych ras psów obok chartów angielskich i afgańskich.
• Uznanie FCI dopiero w 1956 roku. Mimo wielowiekowej historii w Rosji, formalne uznanie borzoja przez Międzynarodową Federację Kynologiczną nastąpiło stosunkowo późno, bo w 1956 roku.
• Wolniej wybudza się z narkozy. Ze względu na niską zawartość tkanki tłuszczowej i szczupłą masę mięśniową charty, w tym borzoje, metabolizują niektóre środki znieczulające wolniej niż psy o przeciętnej budowie ciała, przez co dłużej dochodzą do siebie po zabiegach w narkozie.

Treści w tym artykule mają charakter informacyjny i edukacyjny oraz nie zastępują konsultacji weterynaryjnej. Nie stanowią diagnozy ani zaleceń dotyczących leczenia czy dawkowania leków. W kwestiach zdrowia, diety i dobrostanu konkretnego psa – zwłaszcza przy niepokojących objawach – skonsultuj się z lekarzem weterynarii znającym Twojego pupila. Chart rosyjski (borzoj) nie figuruje w polskim wykazie ras psów uznawanych za agresywne.