Flat coated retriever — wszystko, co musisz wiedzieć o rasie

Flat coated retriever to brytyjski pies myśliwski średniej wielkości z grupy aporterów, znany w Polsce zdecydowanie rzadziej niż jego popularniejsi kuzyni — golden retriever i labrador retriever. To wesoły, pełen entuzjazmu pies o charakterystycznej, gładkiej i lśniącej sierści, od której rasa wzięła swoją nazwę („flat” — płaski, przylegający). W tym przewodniku znajdziesz konkretne informacje o charakterze, historii, wyglądzie, pielęgnacji sierści, żywieniu, aktywności, zdrowiu i cenie flat coated retrievera. W sklepie Piesław kompletujemy akcesoria marki RAGI oraz karmy i przysmaki marki Syta Micha, więc temat wyposażenia energicznego psa aportującego traktujemy poważnie.

Choć flat coated retriever należy do tej samej grupy FCI co golden retriever i labrador (Grupa 8 — Aportery, płochacze i psy dowodne), różni się od nich wyraźnie już na pierwszy rzut oka. Nie ma złocistej sierści golden retrievera ani krępej, wodoodpornej budowy labradora — jego umaszczenie według wzorca FCI jest wyłącznie czarne lub wątrobiane (ciemnobrązowe), a sylwetka smuklejsza i bardziej wysportowana. Charakterologicznie to również inny pies: równie przyjacielski i chętny do współpracy, ale często opisywany jako zachowujący szczenięcy entuzjazm i żywiołowość znacznie dłużej niż niejeden ustatkowany, dorosły labrador — brytyjscy hodowcy nazywają go czasem żartobliwie „Piotrusiem Panem” retrieverów, bo właściwie nigdy nie dorasta charakterem.

Flat coated retriever — dane rasy w pigułce

Cecha	Flat coated retriever
Waga	27–36 kg (psy), 25–32 kg (suki)
Wzrost w kłębie	59–61,5 cm (psy), 56,5–59 cm (suki)
Długość życia	zwykle 10–12 lat (duże badanie populacyjne z Wielkiej Brytanii, 2024, wskazuje medianę ok. 11,5–11,7 roku)
Grupa FCI	Grupa 8 — Aportery, płochacze i psy dowodne, sekcja 1 — Aportery, wzorzec nr 121 (podlega próbom pracy)
Kraj pochodzenia	Wielka Brytania
Typ sierści	gęsta, o strukturze od delikatnej do średniej, przylegająca płasko (gładka, lśniąca), z piórami na uszach, łapach i ogonie
Umaszczenie	wyłącznie czarne lub wątrobiane (ciemnobrązowe) wg wzorca FCI; złociste, kremowe i białe niezgodne ze standardem
Poziom energii	wysoki, wymaga codziennej dawki ruchu
Dla kogo	osoby aktywne, szkolące metodami pozytywnymi; rodziny gotowe na dużego, entuzjastycznego psa, nie stróż; codzienny solidny ruch, sam ogród nie wystarczy, nie dla nieobecnych cały dzień

Usposobienie i charakter flat coated retrievera

Osobowość

Oficjalny wzorzec FCI opisuje flat coated retrievera jako psa wybitnie obdarzonego naturalnym instynktem łowieckim, którego wesołość i przyjazne usposobienie widać w entuzjastycznym machaniu ogonem. Jest przy tym pewny siebie i łagodny — dokładnie taki obraz potwierdzają opiekunowie tej rasy, podkreślając jej niemal dziecięcą radość życia. Flat coated retriever uchodzi za psa inteligentnego, który szybko się uczy i chętnie współpracuje przy pozytywnym szkoleniu — to zdecydowanie nie jest jednak rasa dla kogoś, kto szuka spokojnego, mało absorbującego towarzysza. Wysoki poziom energii i szczenięca żywiołowość utrzymują się u wielu osobników znacznie dłużej niż u rówieśników innych ras aportujących, nierzadko jeszcze długo po ukończeniu dwóch czy trzech lat.

Szczekliwość

Flat coated retriever nie należy do ras szczególnie głośnych ani skłonnych do stróżowania szczekaniem — w przeciwieństwie do psów typowo obronnych nie ma w naturze podejrzliwości wobec obcych ani skłonności do pilnowania posesji głosem. Jeśli już szczeka, to najczęściej z podniecenia — na widok gościa, piłki czy innego psa — a nie jako sygnał ostrzegawczy. U psa niedostatecznie zmęczonego ruchem szczekanie bywa jednak jednym z pierwszych objawów nadmiaru niewykorzystanej energii, obok pogryzionych przedmiotów i nadpobudliwości w domu.

Podejście do dzieci

Ta sama otwartość, która cechuje flat coated retrievera wobec ludzi, sprawia, że rasa dobrze sprawdza się w rodzinach z dziećmi — bywa cierpliwy, towarzyski i chętny do wspólnej zabawy. Warto jednak pamiętać, że to wciąż duży, bardzo energiczny pies: entuzjastyczne skoki powitalne czy intensywna zabawa w aportowanie mogą być dla małego dziecka fizycznie zbyt intensywne, dlatego wspólny czas młodszych dzieci z psem najlepiej organizować pod nadzorem dorosłego, a szczeniaka uczyć spokojniejszego przywitania.

Podejście do innych psów i zwierząt

Wobec innych psów flat coated retriever jest zwykle towarzyski i chętnie nawiązuje kontakt, co ułatwia życie w domach z więcej niż jednym czworonogiem. Silny instynkt łowiecki oznacza jednak, że kontakt z mniejszymi zwierzętami domowymi, jak koty czy gryzonie, najlepiej budować stopniowo i pod nadzorem, zwłaszcza gdy pies trafia do domu jako dorosły, bez wcześniejszej socjalizacji z innymi gatunkami — odruch pogoni za czymś, co nagle się poruszy, bywa u tej rasy dość silny i nie jest oznaką agresji, tylko wrodzonego instynktu aportowania i tropienia.

Stosunek do obcych

Flat coated retriever nie ma w naturze podejrzliwości charakterystycznej dla ras stróżujących — to towarzysz zabaw, a nie pies wartowniczy, i wobec nieznajomych zachowuje się zwykle przyjaźnie, a czasem wręcz entuzjastycznie. Dla osób szukających psa do ochrony posesji rasa się więc nie sprawdzi, ale dla rodzin ceniących otwartego, ufnego czworonoga to zwykle zaleta. Dobra socjalizacja szczenięca z różnymi ludźmi pomaga utrwalić tę naturalną otwartość na całe życie psa.

Charakter i szkolenie w praktyce

W praktyce praca z flat coated retrieverem to przede wszystkim zarządzanie jego energią i entuzjazmem, nie walka z uporem — rasa chętnie współpracuje i szybko się uczy, o ile trening jest prowadzony pozytywnie i konsekwentnie. Największym wyzwaniem bywa przywołanie: silny instynkt łowiecki potrafi w ułamku sekundy odciągnąć uwagę psa w stronę ruchu, zapachu czy ptaka — dlatego niezawodne przywołanie warto budować od pierwszych tygodni, zawsze na wysokiej nagrodzie, zanim pies trafi na otwarty teren bez smyczy.

Socjalizacja szczenięca z ludźmi, innymi psami i sytuacjami życia codziennego dodatkowo pomaga okiełznać wybuchową radość flat coata — pies uczony od początku spokojniejszego przywitania będzie łatwiejszym towarzyszem jako dorosły. Warto też świadomie pracować nad wyciszaniem: odpoczynek na posłaniu i nauka „wyłączania się” po intensywnym treningu chronią psa przed życiem w ciągłym pobudzeniu.

Dla kogo TAK: dla osób aktywnych, które lubią spędzać czas na zewnątrz, planują regularny, solidny ruch i chcą szkolić psa konsekwentnie, najlepiej metodami pozytywnymi; dla rodzin gotowych na dużego, entuzjastycznego psa, który przez wiele lat zachowuje szczenięcy zapał. Dla kogo NIE: dla osób szukających spokojnego psa kanapowego, spędzających większość dnia poza domem bez planu na aktywność psa, albo liczących, że sama obecność ogrodu wystarczy za spacery i zabawę. Jeśli mimo konsekwentnej pracy pojawiają się poważne trudności behawioralne — silny lęk separacyjny, nadmierna reaktywność czy trudności z opanowaniem instynktu pościgu w miejscach publicznych — warto skonsultować się z behawiorystą.

Historia flat coated retrievera

Historia rasy sięga połowy XIX wieku w Wielkiej Brytanii, gdzie psy te rozwinęły się z udziałem m.in. wymarłego już St. John’s water dog, nowofundlandów i wodnych spanieli, a według części źródeł także collie i seterów, jako pies gajowego i myśliwego towarzyszący przy odzyskiwaniu zestrzelonej zwierzyny. Za fundament pracujących linii uznaje się psy gamekeepera J. Hulla, Old Bounce i Young Bounce, z lat 60. XIX wieku. Pierwotnie rasę nazywano wavy-coated retriever (falowanowłosy), a nazwę „flat-coated” (płaskowłosy) przyjęto pod koniec XIX wieku, gdy linie retrieverów zaczęły się różnicować — dużą rolę w ustabilizowaniu typu odegrał S.E. Shirley, jeden z założycieli i pierwszy prezes angielskiego Kennel Clubu.

W pierwszej połowie XX wieku rasa cieszyła się dużą popularnością wśród gajowych i myśliwych, ale po rozpowszechnieniu się golden retrievera i labradora jej liczebność wyraźnie spadła, a po II wojnie światowej przetrwanie linii hodowlanych stało pod znakiem zapytania. Odbudowa populacji w latach 60. XX wieku, prowadzona przez wąskie grono zaangażowanych hodowców, pozwoliła rasie przetrwać do dziś jako mniej liczna, ale wciąż aktywnie hodowana.

Ile żyje flat coated retriever?

Flat coated retriever żyje zwykle 10–12 lat, choć obszerne badanie populacyjne przeprowadzone w Wielkiej Brytanii i opublikowane w 2024 roku wskazuje medianę długości życia rasy bliższą 11,5–11,7 roku, czyli nieco poniżej średniej dla wszystkich psów rasowych objętych badaniem. Na długość życia wpływa splot wielu czynników: genetyka i linia hodowlana, dobrze dobrana do aktywności dieta, regularny ruch oraz systematyczne wizyty kontrolne u weterynarza. Warto wiedzieć, że w materiałach hodowlanych i badaniach kynologicznych rasa ta bywa opisywana jako mająca wyraźnie podwyższoną, w porównaniu z wieloma innymi psami średniej wielkości, częstość zgonów związanych z chorobami nowotworowymi — to jeden z powodów, dla których odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają u rodziców miotu badania zdrowotne, a regularne kontrole weterynaryjne przez całe życie psa mają w tej rasie szczególne znaczenie.

Wygląd i odmiany flat coated retrievera

Flat coated retriever to pies średniej wielkości, o inteligentnym wyrazie pyska, przejawiający siłę bez oznak ociężałości czy nadmiernej lekkości budowy. Głowa jest długa i dobrze rzeźbiona, z płaską, umiarkowanie szeroką czaszką i nieznacznym, w żadnym razie mocno zaznaczonym stopem. Oczy średniej wielkości, ciemnobrązowe lub orzechowe, nadają pysku bardzo inteligentny wyraz — okrągłe, wyłupiaste oczy są zgodnie ze wzorcem wysoce niepożądane. Uszy są małe, dobrze osadzone i przylegają do głowy, a stosunkowo krótki, prosty ogon jest noszony wesoło, ale nigdy znacznie powyżej linii grzbietu.

Nazwa rasy pochodzi bezpośrednio od charakterystycznej sierści: gęstej, o strukturze od delikatnej do średniej, która przylega do ciała tak płasko, jak to tylko możliwe — inaczej niż falująca sierść niektórych psów aportujących z tej samej grupy FCI. Łapy i ogon są dobrze owłosione (tzw. pióra), co dopełnia eleganckiej sylwetki. Wzorzec FCI dopuszcza tu tylko dwa kolory: czarny i wątrobiany (ciemnobrązowy) — żadne inne umaszczenie, w tym złociste, kremowe czy białe, nie jest zgodne ze standardem rasy i może wskazywać na psa mieszanego pochodzenia. Flat coated retriever nie ma formalnie wyodrębnionych odmian wielkości ani odrębnych podras — to jeden, spójny wzorzec rasy.

Zestawiony obok golden retrievera i labradora, flat coated retriever wypada zauważalnie inaczej. Golden retriever ma dłuższą, falującą i piórzastą sierść w odcieniach złota — u flat coata takie umaszczenie w ogóle nie występuje. Labrador z kolei nosi bardzo krótką, gęstą sierść i krępą, mocną budowę ciała — flat coated retriever jest od niego wyraźnie smuklejszy i bardziej wysportowany w sylwetce.

Pielęgnacja flat coated retrievera

Sierść flat coated retrievera jest gęsta i dobrze przylegająca do ciała, ale — w przeciwieństwie do wełnistej czy kręconej sierści niektórych innych ras — nie ma tendencji do szybkiego filcowania się w kołtuny. Regularne szczotkowanie, najlepiej raz na tydzień lub dwa, zwykle wystarcza, by utrzymać ją w dobrej kondycji. W okresie sezonowego liniania warto sięgać po szczotkę częściej — nawet co kilka dni.

Szczególnej uwagi wymagają pióra — dłuższe kępki włosa na uszach, tylnej stronie łap i ogonie — które łatwiej się plączą i od czasu do czasu warto je delikatnie rozczesać lub przyciąć. Z racji zwisających uszu regularnego czyszczenia wymaga też wnętrze małżowiny usznej. Do drobnych zabiegów porządkowych przyda się uniwersalny zestaw pielęgnacyjny RAGI. Regularnego przycinania wymagają też pazury.

Żywienie flat coated retrievera

Flat coated retriever to pies energiczny i wysportowany, którego dieta powinna nadążać za jego rzeczywistym poziomem aktywności. Podobnie jak inne psy aportujące, potrafi jeść z dużym entuzjazmem i chętnie żebrze o dodatkowe kęski, co przy okresach mniejszej aktywności łatwo prowadzi do niepostrzeżonego przybierania na wadze. Prostym testem kontrolnym jest sprawdzenie, czy pod niewielką warstwą tkanki tłuszczowej łatwo wyczuwalne są żebra psa.

Dobrym punktem wyjścia jest energetyczna karma sucha dla psów aktywnych ras średnich i dużych, uzupełniana naturalnymi przysmakami treningowymi liczonymi jako część dziennej porcji kalorii. Konkretną dawkę najlepiej ustalić z weterynarzem znającym psa.

Aktywność i zabawa z flat coated retrieverem

Ruch to dla tej rasy codzienna konieczność — flat coated retriever został wyhodowany do wielogodzinnej pracy w terenie i tę energię trzeba dziś rozładowywać inaczej. Długie spacery, bieganie, aportowanie oraz zabawy w wodzie — silne, historycznie zakorzenione zamiłowanie do pływania to jedna z najczęściej wymienianych cech tej rasy — świetnie wykorzystują naturalne predyspozycje psa. Dobrze sprawdzają się też psie sporty, jak agility czy obedience.

Zabawa w aportowanie piłki czy zabawki to dla flat coated retrievera realizacja głęboko zakorzenionego instynktu. Więcej pomysłów na wspólną zabawę znajdziesz w naszym poradniku piłka dla psa. Warto pamiętać, że przy silnym instynkcie pościgu zabawy bez smyczy wymagają wcześniejszej pracy nad przywołaniem.

Transport i podróże z flat coated retrieverem

Pies wielkości flat coated retrievera (do 36 kg u dobrze umięśnionych psów) potrzebuje w aucie solidnego zabezpieczenia — nie tylko dla własnego bezpieczeństwa, ale i kierowcy, którego może rozproszyć swobodnie poruszający się po kanapie, entuzjastyczny czworonóg. Pas bezpieczeństwa lub szelki przypięte do pasa w samochodzie to podstawa, zwłaszcza że silny instynkt łowiecki tej rasy oznacza, że nagły widok zwierzyny za oknem może wywołać gwałtowną reakcję. Dobrze dopasowane szelki ułatwiają też codzienne spacery — więcej wskazówek znajdziesz w naszym poradniku jak wybrać szelki dla psa.

Gęsta, lśniąca sierść flat coated retrievera intensywnie się osypuje w sezonie liniania — dobra mata do bagażnika lub na siedzenie ułatwia utrzymanie porządku w aucie po dłuższej podróży czy błotnistym spacerze.

Dom: legowisko, miski i akcesoria dla flat coated retrievera

Mimo swojej energii flat coated retriever doskonale odnajduje się w domu — potrzebuje jednak własnego, stabilnego miejsca do odpoczynku. Solidne legowisko dopasowane do sylwetki tej rasy oraz stabilna, niewywracająca się miska to podstawa wyposażenia domu. Rasa źle znosi długie godziny w samotności — najlepiej czuje się jako pełnoprawny członek codziennego życia rodziny.

Zdrowie flat coated retrievera — predyspozycje i badania

Predyspozycje rasowe

Flat coated retriever to generalnie pies wysportowany i dobrze umięśniony, ale ma jedną predyspozycję zdrowotną, która wyróżnia go na tle większości innych ras: wyjątkowo wysoką, opisywaną w licznych publikacjach weterynaryjnych częstość występowania nowotworów, w tym rzadkiego poza tą rasą mięsaka histiocytarnego. Poniższa lista to mapa obszarów do rozmowy z hodowcą i weterynarzem, a nie diagnoza — większość flat coatów nigdy nie zachoruje na wszystkie wymienione schorzenia naraz, ale świadomość tych predyspozycji pomaga wcześniej reagować na niepokojące objawy.

Choroby opisywane u rasy

Poniższe schorzenia pojawiają się w materiałach klubów rasy (m.in. amerykańskiego Flat-Coated Retriever Society of America), w publikacjach weterynaryjnych i w opracowaniach dotyczących zdrowia rasy. Nie jest to lista chorób Twojego psa — traktuj ją jako punkt wyjścia do rozmowy z hodowcą i weterynarzem:

• mięsak histiocytarny (malignant histiocytosis) — nowotwór układu odpornościowego opisywany jako szczególnie częsty u flat coated retrievera; wyodrębnia się dwie postaci choroby (skórno-tkankową i trzewną), z których ta druga ma zwykle cięższy przebieg;
• inne nowotwory (chłoniak, mięsaki tkanek miękkich, histiocytoma skórna) — obok mięsaka histiocytarnego opisuje się podwyższoną częstość również innych nowotworów; wg dużego brytyjskiego opracowania z 2024 roku odpowiadają one za około połowę zgonów w tej rasie;
• dysplazja stawu biodrowego (HD) — nieprawidłowy rozwój stawu biodrowego, typowy dla wielu aktywnych ras średnich i dużych; oceniana rentgenowsko u psów hodowlanych;
• dysplazja stawu łokciowego — zaburzenie rozwojowe stawów przednich kończyn, badane obok bioder u psów hodowlanych;
• zwichnięcie rzepki (patellar luxation) — przemieszczanie się rzepki poza prawidłowe położenie w stawie kolanowym, jedna z częstszych predyspozycji ortopedycznych rasy;
• padaczka idiopatyczna — napady drgawkowe bez uchwytnej przyczyny strukturalnej, o komponencie genetycznym, wymagające stałego leczenia weterynaryjnego;
• entropion — wrodzone podwinięcie powieki powodujące ocieranie rzęs o rogówkę, czasem wymagające korekty chirurgicznej;
• zaćma i postępujący zanik siatkówki (PRA) — choroby oczu prowadzące do pogorszenia lub utraty wzroku, wykrywane badaniem okulistycznym;
• niedoczynność tarczycy (hipotyreoza) — zaburzenie hormonalne, stosunkowo łatwe do wykrycia badaniem krwi i dobrze reagujące na leczenie;
• zapalenie gruczołów łojowych (sebaceous adenitis) — schorzenie skóry o późnym początku, uszkadzające gruczoły łojowe i pogarszające kondycję sierści.

Predyspozycja to nie wyrok, tylko wskazówka, co obserwować. Kupując szczenię z hodowli traktującej badania zdrowotne poważnie, znacząco zmniejszasz ryzyko. O zdrowiu konkretnego psa zawsze decyduje lekarz weterynarii.

Badania: hodowlane i profilaktyczne

Co badają odpowiedzialne hodowle. Przy tej rasie szczególne znaczenie mają regularne badania onkologiczne — palpacyjne badanie węzłów chłonnych i skóry — obok standardowego pakietu: oceny rentgenowskiej stawów biodrowych i łokciowych oraz badania okulistycznego (zaćma, PRA, entropion).

O co pytać hodowcę. Poproś o wgląd w wyniki badań stawów i oczu obojga rodziców, a także o to, czy w linii hodowlanej zdarzały się przypadki nowotworów — nawet staranna selekcja nie eliminuje ryzyka całkowicie, ale znacząco je zmniejsza.

Profilaktyka u dorosłego psa. Kalendarz szczepień i odrobaczeń ustala lekarz prowadzący. Ze względu na predyspozycję onkologiczną rasy lekarze często zalecają regularne, coroczne badania kontrolne z obmacaniem skóry i węzłów chłonnych, a każdy nowy guzek czy niewyjaśnioną zmianę masy ciała traktuje się jako powód do wizyty.

Cena i skąd wziąć psa rasy flat coated retriever

Flat coated retriever to w Polsce rasa zdecydowanie rzadsza niż golden retriever czy labrador — liczba hodowli zarejestrowanych w strukturach ZKwP/FCI jest ograniczona, więc na szczeniaka z konkretnego miotu czasem trzeba poczekać dłużej niż przy popularniejszych aporterach. Na cenę szczeniaka z rodowodem FCI wpływa przede wszystkim rodowód i badania zdrowotne rodziców, renoma i linia hodowli, region oraz dostępność miotów — rzadkość rasy bywa czynnikiem podbijającym cenę względem bardziej rozpowszechnionych kuzynów; oferty bez rodowodu bywają tańsze, ale niosą ryzyko braku badań zdrowotnych rodziców.

Rodowód oraz badania zdrowotne rodziców (stawy, oczy, a przy tej rasie szczególnie historia nowotworów w linii) są przy flat coated retrieverze wyjątkowo istotne — pomagają ograniczyć ryzyko trafienia na przypadkowe skrzyżowanie bez wiedzy o predyspozycjach zdrowotnych rodziców. Ze względu na rzadkość rasy adopcja flat coated retrievera z polskiego schroniska jest mało prawdopodobna — w schroniskach zdecydowanie częściej spotkasz mieszańce lub bardziej rozpowszechnione rasy, choć warto pamiętać o tej opcji przy wyborze jakiegokolwiek psa.

Wady i zalety rasy

Zalety	Wady
Wesoły, otwarty charakter i wyjątkowa łagodność wobec ludzi i innych psów	Bardzo wysoki poziom energii utrzymujący się długo w dorosłość — wymaga codziennego, solidnego ruchu
Inteligencja i chęć do współpracy — łatwo się szkoli metodami pozytywnymi	Silny instynkt łowiecki utrudniający pracę nad przywołaniem bez smyczy
Gładka, przylegająca sierść bez tendencji do kołtunienia się	Intensywniejsze sezonowe linienie gęstej sierści
Naturalna otwartość na obcych — dobry wybór dla rodzin niepotrzebujących psa stróżującego	Rozbudowana lista predyspozycji zdrowotnych, w tym wyjątkowo wysokie ryzyko nowotworów
Wszechstronność — sprawdza się w aportowaniu, wodzie, agility i obedience	Rasa rzadka w Polsce — długi czas oczekiwania na szczeniaka z nielicznych hodowli
Zachowuje szczenięcy entuzjazm i pogodę ducha najdłużej z ras aportujących	Źle znosi długą samotność w ciągu dnia

Ciekawostki o rasie

• „Piotruś Pan” wśród retrieverów. W literaturze anglojęzycznej flat coated retriever bywa nazywany „Peter Pan of retrievers” — jak bohater książki J.M. Barriego, właściwie nigdy nie dorasta charakterem i zachowuje szczenięcą radość życia znacznie dłużej niż inne rasy aportujące.
• Rodowód sięga wymarłej rasy. Wśród przodków flat coated retrievera wymienia się m.in. St. John’s water dog — wymarłą już rasę z Nowej Fundlandii, od której wywodzą się również labrador i golden retriever, co tłumaczy rodzinne podobieństwo wszystkich trzech ras aportujących.
• Od „falowanowłosego” do „płaskowłosego”. Pierwotna nazwa rasy — wavy-coated retriever — odnosiła się do sierści bliższej dzisiejszemu golden retrieverowi; dopiero świadoma selekcja w kierunku gładkiego, przylegającego włosa, prowadzona m.in. przez S.E. Shirleya, dała rasie obecną nazwę i wygląd pod koniec XIX wieku.
• Przetrwała dzięki wąskiej grupie hodowców. Po II wojnie światowej liczebność rasy spadła na tyle mocno, że jej dalsze istnienie stało pod znakiem zapytania — odbudowa linii hodowlanych w latach 60. XX wieku przez nieliczne, zaangażowane osoby uratowała flat coated retrievera przed zanikiem.
• Wykorzystywana poza polowaniem. Dzięki inteligencji, chęci współpracy i dobremu węchowi flat coated retrievery bywają szkolone również jako psy przewodniki osób niewidomych oraz psy wyszukujące zapachowo, choć w tych rolach ustępują liczebnie labradorom i golden retrieverom.

Treści w tej karcie rasy mają charakter informacyjny i edukacyjny oraz nie zastępują konsultacji weterynaryjnej, kynologicznej ani behawiorystycznej. Opisane predyspozycje zdrowotne to ogólna charakterystyka rasy, a nie diagnoza ani gwarancja zdrowotna konkretnego psa. W kwestiach zdrowia, żywienia, socjalizacji i zakupu szczeniaka — skonsultuj się z lekarzem weterynarii oraz sprawdzonym, odpowiedzialnym hodowcą.